Veel kilometers, veel lol en vooral veel zon tijdens gezellige Meerdaagse 2019

 

20190420_100207Maandagavond 22 april. Na een heerlijke maaltijd nemen zes equipes van de Meerdaagse rond de klok van half tien afscheid. In een aantal gevallen zelfs emotioneel afscheid. Vier dagen lang zijn we met elkaar opgetrokken. In de loop van deze vierde en laatste dag is er langzaam maar zeker afscheid van elkaar genomen. De eerste duo’s haken af in Vaals, bij het Drielandenpunt. De lunch vormt daar de laatste complete sessie; daarna begint de afvalrace. Maar daar ging veel aan vooraf!

Vrijdag 19 april. Drie dagen eerder begint het avontuur bij de Ugchelse Berg. Om 10 uur is de club van 23 personen compleet. In 12 cabrio’s wordt begonnen aan een meerdaagse die ons door maar liefst vier landen zal voeren. We beginnen (natuurlijk) in eigen land. En dat valt al niet tegen. Frank en Marjan hebben vanaf het begin een fantastische route uitgezet, waarin het natuurschoon ons bijna letterlijk om de oren vliegt evenals een aaneenschakeling van aspergevelden waar de oogst in volle gang is. De eerste stop is in Ospel. Lunchpauze mét kroket. Verzadigd en verkwikt wordt het vervolg van de reis ingezet. In een lange rij met cabrio’s van slechts vier merken (Mazda, BMW, Volvo en Mercedes) weten we wel de aandacht op ons te vestigen. Dat zal de komende dagen ook zo blijven!!!!

 

 

Love is in the air
We stoppen enige tijd later voor een rivier, waar we met een pontje over moeten steken. Dat duurt een paar sessies, want tegelijk kan niet en er willen ook heeeeel veeeeel fietsers mee.

 

 

Als we allemaal aan de overkant zijn, wordt koers gezet naar Kasteel Vaalsbroek. Daar wacht ons een aangename verrassing: onze toporganisatie heeft ervoor gezorgd dat de hele binnenplaats door ons als parkeerplaats mag worden gebruikt.  Wat een luxe en wat een mooi gezicht! Carla en Jan weten meteen waar ze hun gouden huwelijksfeest gaan houden. Dat inspireert anderen dan weer tot liefdevolle ‘bordesscènes’: er wordt wat afgezoend. We sluiten af met een groepsfoto. Maar niet  voordat we van een kop koffie of thee met, natuurlijk, echte Limburgse vlaai hebben genoten.

 

Polonaise

Na enkele honderden kilometers rijden arriveren we op onze bestemming: Hotel Am Park in Stadtkyll. Na een snelle opfrisbeurt snellen we ons naar het buffet om nog even voor de inwendige mens te zorgen. Daarna nokken de meeste ‘daklozen’ af naar hogere sferen. Een kleine, maar o zo leuke, groep vermaakt zich beneden nog met een glaasje (of twee, drie, vier, vijf…) Hoteleigenaar Johan verhoogt de feestvreugde met zang. Een wat saaie groep met senioren wordt door ons wakker geschud, als wij de polonaise inzetten en uit volle borst mee’zingen’. En zo wordt het toch nog gezellig…….

 

Van roofvogels tot Vogelsang
Zaterdag 20 april
gaat het na een, voor de meesten, goede nachtrust én een smaakvol ontbijt richting de Oleftalsperre, een enorme stuwdam. We verblijven er een ‘stief kwartiertien’ en gaan door naar het roofvogelstation Hellenthal. De Adler-Express staat al klaar voor ons ‘schoolreisje’ en we maken een rondrit die eindigt bij een spectaculaire roofvogelshow. Een leuke stop!

 

In onze fraaie bolides rijden we naar Monschau. Daar is tijd om te lunchen. Hoewel besproken, is er toch niet op ons gerekend, waarop het voorstel wordt gedaan allemaal hetzelfde te bestellen. Dat hadden velen van ons blijkbaar niet begrepen…… Hoe dan ook, het wordt een smakelijke lunch. Tijd om verder rond te kijken is er jammer genoeg niet, dus op naar Ordensburg Vogelsang, een voormalig opleidingskamp van de SS. Een prachtig complex, waar we de tijd naar keus doorbrengen met een wandeling, een bezoek aan een van de exposities en/of een lekker uitgebreid ‘terrasje pakken’. De batterij is weer opgeladen  voor de ‘thuisreis’ naar Stadtkyll. Frank en Marjan hebben daar in restaurant Alt Stadtkyll een heerlijk menu geregeld. We genieten van lekker eten met een drankje en van leuke onderlinge gesprekken. De gezelligheid wordt door de meesten voortgezet in het hotel, waar zowaar nog even geëzeld wordt. En waar Hans uit handen van Inge het naambord van z’n eigen bocht in ontvangst mag nemen: de Hans Takken Bocht. Een hilarisch moment met een knipoog naar de ‘Nieuwjaarsrit’ van januari.

 

Blessures
Zondag 21 april blijkt dat we het noodlot hebben getart met ‘ons ezelen’. Want tijdens een van de eerste stops op zondag is Anneke met haar bloemetjesjurk ineens erg aantrekkelijk voor een hongerige ezel. Die hapt haar spontaan in de buik. Iets minder prettig! De beet heeft gelukkig niet heel veel impact, maar laat wel z’n sporen na. Intussen is de verbanddoos ook al uit de auto gehaald voor Carla. Zere knie! Die wordt vakkundig verbonden door Angelet, waarbij Hans voorstelt om er maar een spalk aan toe te voegen. Het leidt (opnieuw) tot hilarische situaties.

IMG-20190420-WA0013

 

Culinair en Cultuur
De verstandigen onder ons zijn intussen de prachtige omgeving aan het verkennen en zien vanaf een fraaie uitkijktoren niet  alleen  drie vulkaanmeren, maar ook onze lunchlocatie al liggen. Dat is dan ook de volgende bestemming. Strammer Max en Currywurst met pommes gaan er wel in, evenals Apfelstrüdel mit Sahne und Eis. Daarna gaat het richting Luxemburg. Met meteen een tankstop (1,26 euro!!!!!!) en volgetankt naar Clervaux. Nadat iedereen een parkeerplekje heeft gevonden gaat de groep gescheiden op pad: er zijn er die kiezen voor een terras, anderen gaan naar de basiliek en een aantal bekijkt een fototentoonstelling in de burcht.

 

We verlaten Luxemburg en gaan de grens over, terug naar het ‘land van Suske en Wiske’ voor het diner. Dat wordt met veel enthousiasme genuttigd bij restaurant Terminus in Amel. GENIETEN!!!!!!!!! Dakloos keren we in het donker terug naar Stadtkyll. Wat zijn de weergoden ons toch enorm goed gezind. Dat zullen  we wel verdiend hebben!!!!!

 

Huiswaarts
Maandag 22 april
. Inpakken, betalen en wegwezen!!!! Vertrek om 10 uur precies. Maar niet nadat Frank en Marjan door onze voorzitter Harry even flink in het zonnetje worden gezet. Met veel dankwoorden en enkele flessen met heerlijke likeur. En natuurlijk met een klaterend applaus van ons allemaal, want wat hebben ze er een fantastisch weekend van gemaakt. Met veel, heel veel  kilometers, een routemap die aan toeval niets te wensen overlaat en een prachtig (magnetisch) routebordje voor op de cabrio’s!

 

En er is ‘more to come!’ Bepakt en bezakt vertrekken we naar Vaals. Het is de bedoeling (weer) achter elkaar aan te rijden, maar in no time ligt de  hele boel uit elkaar. Verdeeld komen we aan bij het Drielandenpunt. Enkele overdreven fitte ‘daklozen’ beklimmen daar de uitkijktoren en menigeen laat zich ‘voor het nageslacht vereeuwigen’ op het beroemde Drielandenpunt. Na de lunch haken vijf equipes af en vertrekken huiswaarts. De overige zeven zetten de meerdaagse nog even voort om via Schinveld (plaspauze), Nettetal (ijs, bier, ijskoffie en Radler) en Emmerich te eindigen in Beekbergen. Daar zwaaien de diehards ook nog even Anja en Cathrien uit en met een goed gevulde maag vertrekken de laatste equipes rond half tien huiswaarts.

 

Tot slot: Frank en Marjan, nogmaals superbedankt voor de organisatie van dit bijzonder mooie en leuke weekend. Wat fijn ook dat jullie zo’n enorm goed contact hebben met Piet Paulusma……….. Het was te merken!

Namens de hele Meerdaagse-ploeg: Margré en AnjaDSC_0443 (2)

 

Foto’s en video: Eldert, Kees, Paul, Anja  e.v.a.

 

 

 

 

 

 

Jelle’s kennismaking met de wereld van de daklozen.

De eerste kennismakingen met open rijden en alle geneugten die daarbij horen, ontstonden eind jaren negentig. Onze Robert, die ik al ken vanaf begin MTS tijd in Almelo (1982), had een al wat langere geschiedenis met auto’s dan ik. Af en toe huurden we voor de fun in die periode wel eens voor een dag een cabrio. Samen jaarlijks op zomervakantie deden we al een tijdje. En toen was daar ineens die zwarte Mazda MX-5 NA met crème leren interieur in bezit van Robert….

In the U.K. (Wales)  Robert hier op de bijrijdersstoel

In the U.K. (Wales)
Robert hier op de bijrijdersstoel

De eerste cabrio vakantie

Eén van mijn eerste cabrio vakantie ervaringen met Robert’s MX-5 was naar Engeland-UK in 1999, specifieker; Wales en Ierland. Altijd regenen daar? Ik dacht het niet. Mooie vakantie, genieten van het prachtige Engels landschap, vriendelijke mensen en leuke B&B’s. En natuurlijk links rijden…

In the U.K. Om en om rijden op de "verkeerde" weghelft houdt je fris.

In the U.K.
Om en om rijden op de
“verkeerde” weghelft houdt je fris.

Mijn allereerste roadster

Per 1 november 2002 had ik een nieuwe baan als verkeerkundige heel dicht bij huis in mijn stad Hengelo en verkocht heel rap mijn blauwe Peugeot 206 1.9 Diesel aan een particulier. Ik kon voortaan fris en fruitig op de fiets naar het werk, een 1e wens ging in vervulling na al die jaren forensen, pendelen en tijd verliezen. Na lang oriënteren was het in 2003 dan zover. In Helmond bij een handelaar had ik mijn oog laten vallen op mijn allereerste MX-5 NB Evolution 1.6 uit 1998 met zwart leren stoelen en interieur in die opvallende kleur Evolution Orange Mica…. Een Duits import exemplaar welke nog niet op kenteken stond. Uiteraard toen voor de koop wel eerst Dekra laten keuren. Tot het moment van keuren bij RDW/Douane in Almelo en rest BPM (1.832,- euro) dokken, was het wachten geblazen en wat duurt de tijd dan lang! Na koop en tot het moment van keuring kon ik de gebrachte MX-5 opslaan in een grote schuur van een collega uit Oldenzaal, waar ik daarna ook een garagebox van ging huren. Deze roadster met softtop dag en nacht in het centrum van Hengelo laten staan was immers geen goed plan. En toen was het zover, vrijdag de 25e april 2003 (datum gevonden met dank aan de belastingdienst). De eerste kilometers door het mooie Twente in je eerste eigen roadster. Dat is een bijzondere ervaring van Het Grote Genieten en dan weet je dat je vanaf dat moment definitief met het ‘cabrio virus’ besmet bent…

Zelfs mijn (hertrouwde) oude vader, die toen al jaren in Steenwijk woonde, heb ik nog kunnen trakteren op een mooi relaxt ritje door de kop van Overijssel. Hij vond het prachtig. Niet lang daarna was hij echt te oud om nog cabrio ritjes mee te kunnen maken en kwam hij het verzorgingstehuis in Steenwijk niet meer uit.

Koffie- en plasstop ergens in de kop van Overijssel. (En m'n pa even achter het stuur gezet) Eind mei 2003.

Koffie- en plasstop ergens in de kop van Overijssel. (En m’n pa even achter het stuur gezet) Eind mei 2003.

De eerste eigen cabrio vakantie

Een volgende vakantie in de zomer van 2003 was het mijn beurt om met de cabrio op vakantie te gaan. Duitsland en Luxemburg en Noord Frankrijk stonden op het programma. Het was zo warm (37 graden) dat we af en toen droomden van een airco in de MX-5. Op de terugweg naar huis via koelere bossen nog een hardtop in dezelfde kleur volgens afspraak opgehaald in Duitsland. Onlangs kwam ik ‘mijn’ eerste MX-5 (inclusief die hardtop) nog even tegen op Marktplaats, wel met ruim een ton meer op de teller…

Mijn tweede roadster

Wederom na maanden zoeken vond ik die in Huissen en ruilde een MX-5 met 110 pk in voor een MX-5 met 146 pk. Het is januari 2004. Dit keer een MX-5 NB fl 1.8 Touring uit 2001 in de lak kleur Grace Green en crème interieur, leren stoelen en crème/beige dak. Inmiddels had ik ook mijn allereerste koopwoning gekocht, met aangebouwde garage natuurlijk. De gehuurde garagebox kon worden opgezegd. Veel fijner, je roadster veilig binnen en lekker dichtbij. Deze MX-5 heb ik met veel plezier ruim vijf en een half jaar gehad.

Zondagmiddagse MX-5 fotoshoot in de buurt van het mooie Lattrop

Zondagmiddagse MX-5 fotoshoot in de buurt van het mooie Lattrop

Een (nog grotere) jongensdroom vervullen   

In 2006 overleed de lieve vrouw van m’n vader en twee jaar later overleed mijn vader zelf. Een moeilijke tijd. Er was nog een klein erfenisje te verdelen onder mijn beide zussen en mijzelf. In plaats van het geld op de bank te zetten, besloot ik mijn grote jongensdroom in vervulling te laten gaan. Drie jaar eerder dan gepland door middel van gewoon sparen. Op zoek naar mijn eerste Porsche! Die zoektocht heeft bijna een jaar geduurd, inclusief heel Duitsland, want die markt is nou eenmaal veel groter. Na een flinke studie had ik een compleet draaiboek klaarliggen voor zelf importeren. In augustus 2009 vond ik (in Geesteren notabene) De Boxster S met 280 pk uit 2005 met alle specs en alle opties welke ik wilde. Een nét geïmporteerd en gekentekend Duits exemplaar met een extreem lage kilometerstand. Na een enerverende proefrit (je bent eigenlijk gelijk verkocht…), de MX-5 voor een goede prijs ingeruild, ‘wat bijbetaald’ en deze Porsche gekocht. Daarna meteen in onderhoud gedaan bij Porsche Centrum Twente in Enter voor de laatste puntjes op de i. De MX-5 is binnen een week weer verkocht aan een MX-5 clublid (72 jaar) die belangstelling had, maar echt te weinig bood.

Und Jetzt geht’s los.  Poseren op het veerpontje nabij Bronckhorst, sept. 2009.

Und Jetzt geht’s los. Poseren op het veerpontje nabij Bronckhorst, sept. 2009.

De laatste jaren rijd en tour ik niet zo veel meer. Dat komt vooral doordat werk, huis (in klus en schilder alles zelf) en tuin onderhoud steeds meer (vrije) tijd en aandacht vragen. Daarnaast voer ik een zelfstandig huishouden, oftewel doe alles zelf.

De Boxster S gaat elk jaar in de winterperiode een half jaar uit de belasting en verzekering. Voor (eventueel) dagelijks gebruik heb ik uiteraard een 2e auto (Volvo C30). Fietsen naar mijn werk doe ik trouwens nog steeds.

Wat brengt de toekomst?

Komt een 911 cabrio (type 997, met nóg meer pk’s) of het nieuwe type Boxster er ooit nog eens? Misschien, rijdt écht fantastisch, maar dan wel als tweedehands exemplaar met minstens een paar jaar afschrijving eraf. Of misschien toch terug naar de mijn ‘oude nieuwe liefde’ de MX-5 ND welk in augustus van dit jaar verschijnt en waarmee dan een einde komt aan die ‘paardenkrachten strijd’? Of anders een tweedehands Wiesmann MF (fabriek is al een tijdje failliet) of toch die bijzondere…

De toekomst zal het leren, ik heb geen haast en wat dat betreft niet zoveel te wensen meer….

Jelle