Tour de Felua: wonderschone Veluwe laat zich van alle kanten zien!


Dorpshuis Ons Huis en Beemte-Broekland, zaterdag 17 juli 2021. Om half 10 verzamelen zich 18 equipes voor de start van de Tour de Felua. Onder het genot van een kopje koffie of thee en een plak cake worden de deelnemers op het zonnige terras welkom geheten door de organisatoren, Harry en Ingrid en Berry en Joke.


Onder de 18 deelnemende equipes ook vier equipes van ‘wachtlijstleden’. Doordat het normaal geldende maximum deelnemersaantal niet was bereikt, biedt dit deze zeven personen de kans om alvast de sfeer binnen de club te proeven.

Onder aanvoering van de geletruidragers Lies en Joop in hun felgele MX5 vertrekken de deelnemers een voor een om de Veluwe te gaan verkennen.

Via mooie slingerweggetjes door het buitengebied van Apeldoorn, Vaassen, Zuuk, Oene en Markluiden over de ‘Tolbrug’ naar de IJsseldijk in Veessen.

Langs de langzaam vollopende uiterwaarden van de IJssel rijden we via Vorchten, Hoorn en ‘De Dellen’ naar lunchlocatie Het Veluws Eethuis in Wissel.

In de mooi aangelegde tuin met midgetgolf genieten de deelnemers van een lekkere lunch en is er alle tijd om weer even bij te praten.

Na de lunch zien wij het andere gezicht van de Veluwe. Door de bossen via het Zanderbos bij Nunspeet, Stakenberg en Ermelo naar de ‘snackparkeerplaats’ in Drie.

Vervolgens rijden we weer verder via Garderen en langs het kazernecomplex van de luchtmacht en de radarpost van Defensie in Nieuw Milligen (de toekomstige thuisbasis van het Korps Mariniers) naar het eindpunt in Vierhouten. Daar sluiten wij de dag af met een drankje op een zonovergoten terras van Hotel de Foreesten.

Bestuurslid Robert bedankt na afloop de organisatie voor deze mooie cabriodag. De aspirant leden tonen zich ook erg enthousiast over de sfeer binnen de club en kunnen niet wachten tot ze echt lid kunnen worden.

Ook wij als organisatoren kijken moe, maar voldaan terug op deze geslaagde dag en hebben stiekem al plannen gemaakt om een rit uit te zetten voor het volgende seizoen.

Wij willen dan ook alle deelnemers bedanken voor hun aanwezigheid en de spontane reacties na afloop.

Berry en Joke
Ingrid en Harry

Tekst: Harry. Foto’s: Berry en Anja.

Marathonrit werkt aan het ‘goede gevoel’

De Marathonrit krijgt ook een beetje een Marathonverslag. Want het is de gewoonte dat de ritorganisator een verslag van de rit schrijft, dus dat hebben Robert en Henriëtte gedaan. Maar dit keer kregen we ook spontaan een verslag aangeboden van onze ‘gastrijders’ Els en Rein. Beide verslagen zijn samengebracht in één fotoverslag, waarmee deze Marathonrit de eer krijgt die het verdient.

Vroeg in de ochtend van de 10e juli, rond 07:00 uur, ziet het er somber uit, het spettert wat en dreigende wolken hangen boven Hardenberg. Nou……… we gaan wel zien wat de dag ons brengt.

Rond 09:15 uur melden de eerste equipes zich al bij Boomstamrestaurant Het Heemse, waar we met koffie/thee met gebak beginnen. De temperatuur (20 graden) is prima en de lucht lijkt ook open te trekken. Voor alle deelnemers is het samenkomen weer als vanouds.

Om 10:00 uur doet Robert de briefing en maakt de startvolgorde bekend. Vandaag wordt voor de tweede maal in de clubhistorie een Marathonrit verreden, die iets meer dan 200 kilometer lang is.

Paul mag als starter de equipes op weg sturen. We vertrekken vanaf 10.15 uur met tussenpauzes van enkele minuten, zodat we niet één lange file vormen.

De ritorganisatoren Robert en Henriëtte vertrekken als eerste equipe, om zo bij eventuele calamiteiten/wegafzettingen de overige deelnemers via de groepsapp op de hoogte te kunnen brengen. De ervaring van deze rit in mei 2016 zit nog in het geheugen, want toen zorgde een wegafzetting voor enige chaos… Gelukkig blijkt het dit keer totaal niet nodig, wat op zich al bijzonder is bij een rit van ca. 200 kilometer.

Door het Vechtdal naar Zwolle
De rit voert ons via Rheezerveen, over het ‘Zwarte Pad’ naar Stegeren. Vervolgens gaat het over de stuw
en de nieuwe sluis bij Junne langs de Sahara naar Ommen. We rijden via mooie en smalle binnenwegen.

Even na Hotel ‘De Zon’ in Ommen komen we langs de molen die in 1806 werd gebouwd door Hendrik Konijnenbelt als olie- en pelmolen. Leuk weetje: de ‘gastauteurs’ van dit artikel hebben bijzondere herinneringen aan deze molen, want de opa van Els en dus de overgrootvader van Anita, was 22 jaar lang molenaar op deze molen.

En dan gaat het via Vilsteren (met opnieuw een fraaie molen), voorbij kasteel Rechteren langs Dalfsen. Daarna passeren we aan de Heinoseweg Havezate Den Berg. Een havezate is een versterkt huis. Oorspronkelijk was het een benaming voor een grote boerderij met land. De oudste vermelding van Huva Ten Berghe dateert uit 1483. Het huidige huis is in 1705 gebouwd in opdracht van baron Willem Jan van Dedem.

We vervolgen de rit door Hoonhorst, langs Berkum naar Zwolle. Onderweg is er veel te bekijken en de deelnemers nemen dan ook de tijd om her en der een tussenstop te maken voor wat foto’s.
In Zwolle aangekomen gaat het dwars door de stad. Een mooie manier om achtervolgers kwijt te raken, want we komen veel stoplichten tegen. Bij het zien van een markt in een park, komen de beelden van Koningsdag 2016 weer naar boven. We ‘ontmoeten’ de Peperbus, de prachtige Sassenpoort, de grachten en we hebben vooral weer veel bekijks. Via het Engelse Werk rijden we naar Hattem. In Nederland tellen we maar liefst 22 Hanzesteden, die eeuwen geleden deel uitmaakten van het Hanzeverbond. Dat was een samenwerkingsorganisatie van kooplieden. Zwolle is een Hanzestad, maar ook het oude stadje Hattem. Hier hebben we mooi uitzicht op de IJssel, waar in de jachthaven – zo te zien – dure jachten liggen.

Over de IJsseldijk naar de kroketten
We rijden in Hattem langs de hockeyclub en golfbaan om op de IJsseldijk uit te komen. Een paar kilometer verder passeren we de ‘Veluwse Deltawerken’, zoals de hoogwatergeul ook wel wordt genoemd. Deze is aangelegd om de kans op overstromingen te verlagen. Bij extreem hoog water worden de kleppen onder het viaduct – waar we overheen rijden -opengezet. Dan stroomt de geul aan de andere zijde vol (wie weet is dat de komende dagen ook wel nodig!).

Het is hier leuk sturen met prachtige vergezichten over de uiterwaarden van de IJssel. Aan de IJsseldijk is ook onze lunchstop bij Eettapperij Bijsterbosch te Welsum. Aan een lange tafel kunnen we allemaal plaatsnemen. Naast drinken ontvangen we allemaal hetzelfde menu, waarbij we kunnen kiezen uit wit- of bruinbrood. Een prima maaltijd, waarbij de soep en de kroket niet ontbreken.

Smullen van én in Bronkhorst
Na deze goed verzorgde lunch vervolgen we onze weg via Deventer, Zutphen en Brummen naar de pontoversteek bij Bronkhorst. Het oversteken van de IJssel gaat niet zo snel. Er is daar een wachttijd – waar we intussen een ooievaar vlak bij ons langs zien komen – maar we komen allemaal droog aan de overzijde, zodat de tocht door kan gaan.

Bronkhorst, gelegen aan de IJssel, telt slechts 90 inwoners. Het is ontstaan als boerennederzetting bij het voormalige Kasteel Bronkhorst, het stamslot van de Heren Bronkhorst die in de middeleeuwen vooraanstaande edellieden waren. Door een brand in 1633 zijn alle middeleeuwse huizen verwoest. De Hervormde Kerk is na de brand hersteld. In dit kleinste stadje van Nederland lijkt de tijd te hebben stilgestaan. Prachtig!!! Velen van ons pauzeren hier dan ook even, onder meer om souvenirwinkel ‘De Olde Schuure’ te bezoeken. Daar hebben ze toch lekker schepijs! En ook nog in verschillende smaken. We zagen meerdere ‘daklozen’ smullen….!!

Fotograferen (of gefotografeerd!) op de Holterberg
Bronkhorst achter ons latend gaat het door een prachtig coulisselandschap via Baak, Wichmond, Almen en Laren naar Holten.

Natuurlijk doen we hier de 60 meter hoge Holterberg aan, het heuvelachtig gebied dat deel uitmaakt van het Nationaal Park Sallandse Heuvelrug. De Holterberg dankt zijn naam aan het Overijsselse dorp Holten dat ten zuiden van dit gebied ligt. In het noorden grenst dit gebied aan de Haarlerberg en Noetselerberg. En het kan niet op vandaag, want op de parkeerplaats van dit Nationaal Park is een snackstop ingelast. Gezellig kletsend onder een nog steeds droge en zonnige hemel, genieten de deelnemers van een hapje en drankje. Daar hoorden we ook dat er onderweg een politiewagen stond. Maar of deze daar met of zonder flitser stond, kon niemand zeggen. We wachten de post de komende week in spanning af…….. Misschien weten we dan het antwoord.

Inmiddels is het vijf uur geworden en een aantal equipes besluit om vanaf de snackstop al huiswaarts te keren. De resterende equipes gaan voor het laatste deel van de route, nog zo’n dertig kilometer, via Hellendoorn, Marle, Den Ham, Beerze en Diffelen terug naar Hardenberg. Daar aangekomen verzamelen we ons opnieuw in Boomstammen- restaurant ‘Het Heemse’ waar onder het genot van een drankje nog even wordt nagepraat over deze mooie rit en iedereen aansluitend huiswaarts gaat.

Tot slot
Het ‘slotakkoord’ is voor Robert en Henriëtte: al met al, terugkijkend op een prachtige dag met een evenzo mooie route, gezellig gezelschap en het weer wat ook perfect meewerkte, geeft dit ons, Robert en Henriëtte, als ritorganisatoren erg veel voldoening. We zijn dan ook dankbaar voor de vele leuke reacties en dankbetuigingen  van de deelnemers.

En daar voegen we dan nog graag de slotwoorden van onze ‘gastrijders- en schrijvers’ Els en Rein aan toe: Organisatoren bedankt!

Verslag: Robert en Henriëtte en Rein en Els. Bewerking: Anja.
Foto’s: Anita en Henry
.

Boeren-, Botters- en Buitenlui-rit legt accent op ontmoeting en genieten van elkaar

Onder stralende omstandigheden kwamen zaterdag 26 juni 19 equipes naar het Vadesto paviljoen in Hattem. Tussen 09.30 en 10.00 uur werden ze daar verwelkomd door de ritorganisatoren met een lekker kopje koffie en een koek. Om 10.15 had iedereen koffie en begonnen Paul en Anneke met de uitleg van de rit.

Meteen werd duidelijk dat het deze dag meer om de ontmoeting zou gaan dan om de kilometers. De uitgezette rit (uit het archief van Robert) is namelijk niet erg lang, zo’n 85 kilometer, maar wel is er veel tijd om elkaar te ontmoeten en te spreken. Daar is voorafgaand aan de rit inmiddels al een goede start mee gemaakt.

Vanaf een uur of half elf gingen de equipes van start. Eerst over dijkweggetjes langs de IJssel en de randmeren om uiteindelijk in Elburg uit te komen.

Daar kon iedereen zijn of haar gang gaan. Mogelijkheden te over: een stadswandeling langs de botters, de Vischpoort, de touwslagerij van gebr. Deetman en door het toeristisch centrum. De muurhuisjes in de stadswal, de verdedigingswerken en de stadsboerderij werden door velen bekeken.

Rond 13.00 uur verzamelde iedereen zich voor het lunchbuffet in ’t Boothuis, waar onder meer op het terras genoten kon worden van het lekkere eten.

Na een uur werd het startsein gegeven voor het vervolg van deze BBB-rit. Vol verwachting werd door alle deelnemers weer gas gegeven en werd er getoerd door dorpjes als de Hoge Enk en via ’t Harde langs de Tonnetkazerne ‘de knobbel’ op om vervolgens via de Dellenweg door de bosrijke omgeving richting Heerde te rijden.

Onderweg werd een stop gehouden bij de schaapskooi. Daar kreeg iedereen de kans om de benen te strekken en richting de schaapskooi te wandelen. De kooi op zich was matig bezet, de kudde bevond zich verderop op de heide.

En ook deze pauze werd weer volop benut voor ontmoeting. Op de parkeerplaats werd onder het genot van een hapje en een drankje gezellig (bij)gekletst.

Vertrokken vanaf de parkeerplaats werd, dwars door Heerde en langs het Apeldoorns Kanaal, Wapenveld bereikt en ging het via de weg langs de golfbaan in Hattem terug naar de startlocatie, die tevens eindlocatie bleek te zijn. Daar werd nog een heerlijk drankje geschonken en werden afsluitende gesprekken gevoerd.

Voorzitter Harry blikte terug op de dag na de nieuwe leden nog eens extra welkom te hebben geheten. Met een dankjewel richting de ritorganisatoren, bijgezet door een welverdiend applaus van de deelnemers, werd de BBB-rit afgesloten en de rit huiswaarts begonnen.

Tekst: Paul
Foto’s: Hesly en Anja

Hof van Twenterit: de kop is eraf!

De eerste rit van het seizoen is zaterdag 19 juni gereden. Vanaf 9.10 uur kwamen de eerste equipes aangereden bij de start. Het was meteen een gezellige boel, want we hadden elkaar lange tijd niet gezien. Dus, met de gewenste afstand, was het weer even als vanouds.

Om 9.30 uur zijn 30 deelnemers bij Munsterhuis Supercars naar binnen gegaan voor een rondleiding. De overige deelnemers zijn bij McDonalds koffie gaan drinken en hebben gezellig zitten bijpraten. Bij Munsterhuis was de ontvangst met koffie met wat lekkers een aangename verrassing. Datzelfde was ook van toepassing op het vele fraais dat we passeerden tijdens de tour door de showroom. Bij Ferrari waren de oooh’s en de aaah’s nogal eens hoorbaar en menigeen van ons sprak een duidelijke voorkeur uit voor de auto van zijn of haar dromen.

Tegen 11.00 uur kwamen de Munsterhuis en McDonalds-gangers weer samen op de parkeerplaats bij Munsterhuis. Na een korte briefing en het maken van teamfoto’s, zijn we gestart en rijden we door Hengelo richting Bornerbroek. Hier rijden we langs en door de Doorbraak naar Enter waar de lunch op ons wacht. Onderweg naar de lunchlocatie wordt genoten van het fraaie Twentse landschap en natuurlijk van het fantastische weer.

Na een goed verzorgde en smakelijke lunch gaan rond 13.30 uur geleidelijk aan alle deelnemers weer van start voor het vervolg van deze Hof van Twenterit.

Langs de Wiene(sluis), beken en watermolens door ’t Twickel naar Zenderen, waar een korte stop is ingelast voor een verkoelend drankje en een lekker hapje. De deelnemers moesten hier met een kleine omweg naartoe rijden, vanwege een ongeluk. Gelukkig was er niemand van ons bij betrokken en waren er geen gewonden te betreuren.  

Vanaf hier zijn we binnendoor gereden richting het Tusveld. Tussen half vier en vier uur was vrijwel iedereen op eindlocatie ’t Maatveld. Hier hebben we onder het genot van een drankje de geslaagde dag doorgesproken.

Tekst: Inge en Han
Foto’s: Han
en Anja

Zelfs het weer werkt mee aan de vele aanpassingen voor de Berg en Dalrit

Zaterdagmorgen negen uur vertrek van huis in de stromende regen voor de rit van vandaag, de ‘Tussen Berg en Dalrit’ welke start in Nijverdal. Henk en Margré sluiten aan en gezamenlijk rijden we naar de startlocatie. Onderweg komt de regen met bakken uit de lucht, dus dat stemt somber. Waar gaat dit heen ?

Als we in Nijverdal aankomen is het droog en fris. Ook de zon ‘dreigt’ zowaar door te komen. Zou het dan toch ?
Restaurant De Sallandse Berg ziet er nog erg gesloten uit. Voor de deur staat een bord met de tekst ‘Tot 20 oktober gesloten’. Naar binnen glurend ontwaren we toch een aantal mensen, dat voorbereidingen treft voor de ontvangst van onze cabrioclub.

Welkom
Tegen tien uur druppelen de eerste deelnemende equipes binnen en het weerzien tussen de clubleden is, uiteraard met gepaste afstand, allerhartelijkst. Ook de nieuwe leden Kees en Karin, die voor de eerste keer meerijden, worden direct in de groep opgenomen en voelen zich zichtbaar al thuis. Rond kwart over tien worden de aanwezigen naar binnen gedirigeerd en wordt de koffie met appelgebak uitgeserveerd. De sfeer zit er gelijk goed in.

Aanpassing na aanpassing
Om half elf is de groep compleet en start ik de briefing met daarbij een kleine uitleg over de totstandkoming van deze rit, waarvan de organisatie door meerdere omstandigheden door ons is overgenomen. En dat hebben we geweten!!! Nog nooit was de voorbereiding van een rit zo aan veranderingen onderhevig als bij deze rit. Het begon eigenlijk al bij de inschrijving. Binnen 34 minuten was de rit al volgeboekt. Afgestemd op de maximaal 25 equipes of 50 personen in verband met het ‘oude corona groepsaantal’. Twee dagen later hadden we ook nog eens tien equipes op de wachtlijst staan. Kortom zo’n 70 personen die graag deze laatste rit van het seizoen mee willen maken. Voor het bestuur reden om te kijken of het mogelijk is om de rit twee keer te houden. Na overleg wordt besloten om de rit op 17 oktober nogmaals te rijden. Ik neem de groep van 10 oktober op sleeptouw en Anja doet dat de 17e. Aansluitend worden de leden geïnformeerd over deze wijziging, met tevens het verzoek om aan te geven wie er op de 10e kan en wie op de 17e. En toen werd het maandagavond 28 september 19:00 uur. Een zekere Mark Rutte komt ons op TV vertellen dat de maximale groepsgrootte voor evenementen wordt bijgesteld naar 30 personen. Dit betekent dus nog eens een aanpassing met gelukkig geringe gevolgen. Ook de start-, lunch- en eindlocaties stellen zich uitermate klantvriendelijk op en gaan zonder morren mee met deze wijzigingen, waarvoor onze dank. Al met al was het dus een hele toer om
zo de ritten georganiseerd te krijgen. Maar…… maar het is gelukt!

Dak kan eraf!
Na deze inleiding maken de equipes zich op voor vertrek. Om de twee minuten wordt er gestart en dat onder stralende omstandigheden. Het dak kan eraf!!!! Een gevarieerde route voert door Nationaal Park De Sallandse Heuvelrug en Holten naar de buitengebieden van Markelo, Goor, Enter, Bornerbroek, Azelo, Zenderen en Albergen om vervolgens in Harbrinkhoek bij lunchlocatie Bistro en Partycentrum Kampkuiper te arriveren.

Bij Kampkuiper worden de deelnemers ontvangen in de warme en gezellig ingerichte serre. Iedereen komt daar dakloos en en droog aan. En gezien de start van de dag is dat bijzonder te noemen! Dat hadden we vooraf niet verwacht. Ook bijzonder: tijdens de lunch komt de regen met bakken uit de lucht.

Weer werkt mee
Na de lunch, inmiddels is het weer droog geworden, gaan de equipes op pad voor het tweede deel van de rit. Die voert ons over de es in ’t Geziet, via de buitengebieden van Tubbergen naar Vasse (hartje Twente). Hier draaien we na de kerk naar links de vermaarde Hooidijk op. Even wanen we ons in het buitenland door het glooiende landschap. Dat is ook niet zo gek, want zo’n 300 meter links van de Hooidijk zit je immers al in Duitsland.

Halverwege de Hooidijk is een tussenstop gepland, waar de deelnemers drinken en een gezond fruithapje krijgen. Ook hier wordt weer gezellig met elkaar gekletst, waarbij andere bezoekers van de parkeerplaats bewonderend kijken naar zoveel mooie cabrio’s. Ook bij deze stop is het nog steeds droog en schijnt er een waterig zonnetje.

Op naar de finish
Na drie kwartier wordt de rit in groepen vervolgd om via de het glooiende buitengebied van Ootmarsum terug te draaien naar Vasse, om vervolgens via Mander, Manderveen, Langeveen en na de Pollen over de Paterswal rond vier uur te eindigen bij Paviljoen De Vlegge, nabij het gelijknamige Landalpark.

De rit wordt hier afgesloten met een gezamenlijk drankje. En ondertussen valt de regen weer met bakken uit de hemel. De deelnemers worden nog even bedankt voor hun aanwezigheid. Ook Henriëtte wordt bedankt voor haar bijdrage en steun tijdens de organisatie van deze rit. Vervolgens wordt iedereen een goede thuisreis gewenst. Een groot deel van de groep blijft wat langer en geniet op deze locatie van het diner.

Gevoel voor timing
Terugkijkend op deze goed geslaagde dag kunnen we best stellen dat we een flinke portie geluk hebben gehad met het weer. Het was op de juiste momenten droog. Met recht een Herfsttintenrit met ‘just in time’ echte herfstinvloeden. Hopelijk kan de rit zaterdag 17 oktober voor de tweede groep ook doorgaan onder soortgelijke omstandigheden. Maar dat is, met het oog op de persconferentie van 13(!) oktober, de vraag….

Tekst: Robert. Bewerking: Anja
Foto’s: Hesly

Zintuigen draaien overuren tijdens inspiratierijke Klei-, Water-, Bos- en Heiderit

De vroege ochtend van zaterdag, 19 september, de zon stralend aan de hemel maar nog wel een frisse wind. ☀️
Bij de Hervormde Kerk in Wilp is de parkeerplaats leeg en in afwachting van alle cabrio’s van de Cabrio Club Vechtdal. In de kerk is Derk druk bezig om alles gereed te maken voor het rondje koffie.

De eerste cabrio’s arriveren al om 09.20 uur, daarna loopt de parkeerplaats vol en om 10.00 uur zijn we compleet. Hans en Angelet sluiten later op de route aan. De presentielijst wordt gecontroleerd en iedereen krijgt een uitgeprinte routebeschrijving en een miniatuur-autootje voor de foto-opdracht. We laten ons de koffie goed smaken.

Aansluitend wordt de groep uitgenodigd om plaats te nemen in de kerk. Namens het bestuur opent Robert de bijeenkomst en heet iedereen hartelijk welkom. Ook vandaag de oproep om elkaar de ruimte te geven in het kader van de coronaprotocollen. Je kunt zien dat iedereen daar toch een beetje moeite mee heeft; het is ook zo onnatuurlijk om elkaar geen knuffel te kunnen geven.

Margriet geeft vervolgens een korte uitleg over het bijzondere van deze kerk op deze plaats.
Al voor het begin van de christelijke jaartelling was dit een plek waar bronheiligen werden vereerd. De Ierse missionaris Lebuïnus werd rond 768 naar dit gebied gegidst. De naam Wilp is afkomstig van Huilpa, het Keltische woord voor waterbron. In boeken over Leylijnen wordt deze locatie aangeduid als een belangrijk knooppunt van energiestromen. Dat zou verklaren waarom in de 11e eeuw juist op dit punt deze Romaanse Kerk is gebouwd”.

Ben geeft daarna een korte toelichting op de tocht, die zo is ontworpen dat vooral relaxed rijden door een prachtig natuurgebied centraal kan staan. Er zijn relatief lange stukken, waar we rechtdoor kunnen rijden zonder al te veel te moeten navigeren. “Dus geniet van de rit en de omgeving”, was zijn advies. Gevolgd door het verzoek om zeker tijdens het eerste deel van de rit over de klei een beetje te letten op de fietsers en wandelaars, die deze weg ook leuk vinden.

Dan gaat de tocht van start, met keurige tussenposen vertrekken de cabrio’s, die soms ook even plaats moeten maken voor de enorme machines die gras en mais aan het snijden en oogsten zijn. Afwisselend langs de IJssel, waar de fietsers eveneens gebruik maken van de dijk, is het bijzonder om zo half september met open cabrio te kunnen rijden. Een echt cadeautje!

Bij Terwolde nemen we afscheid van het water en trekken we door landerijen en boerenerven om bij het Apeldoorns Kanaal de oversteek te gaan maken naar de Veluwe met haar bossen en heide. Overal op fiets en wandelpaden zijn mensen aan het genieten van deze indrukwekkende omgeving, met eeuwenoude bomen, aangelegde heidevelden en grote en kleinere zandverstuivingen. Een enkeling treft het om nog iets van het wild, dat hier leeft, daadwerkelijk te zien. Een ander heeft meer oog voor de ijscoman.

Aangekomen in Hoog Soeren heeft NO 15 het terras, voor de lunch, geheel voor ons gereserveerd. We genieten van biologische gerechten, praten bij, nemen de tijd voor verhalen en tips. De club is compleet, de auto’s doen het goed en de rijders hebben van het eerste deel genoten.

Deel 2 van de tocht laat de uitgebloeide heide zien met een belofte voor 2021, want ook dan zal de heide zich willen laten bekijken. Dat is zo heerlijk van alle routes, je kunt ze altijd voor een tweede keer rijden.

Via Harskamp en Otterlo voert de route naar het einde van de Hoge Veluwe, waar in Hoenderloo een pauze is ingelast op het terrein van de Hoenderloogroep (nu Pluryn).
“Na een moeilijke en zorgvuldige afweging is Pluryn tot de conclusie gekomen dat de locatie Hoenderloo (inclusief Deelen) in de loop van 2020 gesloten moet worden als locatie voor open jeugdzorg en gesloten jeugdzorg (JeugdzorgPlus). Dit besluit heeft ook gevolgen voor het Hoenderloo College.”

Het terrein biedt ons de kans om de auto’s van dichtbij te bekijken, in gesprek te gaan met degenen met wie nog niet gesproken is en een fruithapje te nemen dat Margriet heeft bereid.

Na ruim een uur genieten van de zon, de omgeving, de mensen en hun cabrio’s wordt het tijd om verder te gaan. Dat gaat niet zonder slag of stoot want een kapotte trekker op de weg zorgt voor enig oponthoud.

Via de stoomtreinen in Lieren en een aantal kruip- en sluipdoorwegen wordt het iets luchtiger en tijd voor een borrel in restaurant ‘The Hangar’ bij vliegveld Teuge. Dit paracentrum laat de vele mogelijkheden zien van luchtverkeer. Parachutespringen, zweefvliegen, rondvluchten en lessen, het is hier allemaal mogelijk.

Tijdens de borrel worden de tocht en de ervaringen daarmee doorgesproken. Plannen gemaakt voor vakanties, meerdaagse, andere tochten en wie er met elkaar nog andere cabrio-activiteiten ondernemen. Langzaamaan nemen we afscheid van elkaar, we hebben genoten van alles dat deze dag bracht aan nieuwe gezichtspunten en verhalen waarin het van de cabrio genieten een hoofdrol speelt. Namens het bestuur spreekt Anja richting Margroet en Ben de meer dan hartelijke dank uit voor deze geweldige rit, die onder de meest ideale weersomstandigheden verreden kon worden. Een welverdiend applaus valt de organisatie ten deel.
Een groot aantal deelnemers blijft nog eten in ‘The Hangar’ en geniet samen van een lekkere maaltijd. Daarna neemt ook deze groep afscheid van elkaar en is het echt het einde van deze heerlijke dag.

Tekst: Ben en Margriet. Bewerking/aanvulling: Anja.
Foto’s: Edwin, Eldert en Anja

FOTO-OPDRACHT

Alle equipes hadden bij het begin van de rit een miniatuurauto gekregen, met daarbij van Margriet en Ben de opdracht er een leuke, originele foto van te maken waarop de auto scherp en de achtergrond minder scherp te zien zou zijn. Prachtige, leuke, originele, grappige inzendingen zijn het gevolg van deze opdracht. Ook de capriolen die werden uitgehaald om de foto’s te maken, waren soms hilarisch. Hier een kleine selectie. Voor de leden zijn alle inzendingen te zien op het bekende flickr-account.

Boerenlandlevenrit met grote meerwaarde

Aanvankelijk zou de Boerenlandlevenrit in mei verreden worden. Door de coronamaatregelen werd het dus een paar maanden later. Een landelijke rit, met daarin een bezoek aan Altena Classic Service in Ane en een gezamenlijk lunchbuffet bij Dina’s Fellows in Dedemsvaart.

Om 10.00 uur komen 24 cabrio’s aan bij het Morgenlicht in Hardenberg. Na het ontsmetten van de handen kan iedereen, met het in acht nemen van de 1,5 meter, koffie en een plakje cake meenemen naar zaal 4. Daar heeft Paul voor alle equipes rittenschildjes en routeboeken klaarliggen en, als leuke attentie, een theeglas met daarop het logo van onze club.

Op de parkeerplaats heet Robert namens het bestuur alle deelnemers welkom en wijst op de eigen verantwoordelijkheid om de coronaregels aan te houden. Daarna volgt de uitleg over de rit door Paul.

Rond 10.45 rijden alle cabrio’s richting Gramsbergen. Daar woont de bekende (oud)marathonschaatser Erik Hulzebosch en komen we langs de jachthaven, bierbrouwerij Mommeriete en de ligplaats van de Vechtzomp. Via een Vechtarm en een openstaande brug bij de Haandrik rijden we via de ‘Hans Takkenbocht’ (bekend bij de insiders van de club, wie het verhaal niet kent moet er maar eens naar informeren…) naar Altena Classic Service in Ane. Daar worden we in twee groepen verdeeld en krijgen we een rondleiding van Jan (Altena) en zijn kompaan Rolf door zowel de showroom als de werkplaats. We kijken ons de ogen uit en iedereen is merkbaar onder de indruk van het vele fraais dat er te zien is.

Vanuit Ane beginnen we aan etappe 1. Alle cabrio’s worden om de minuut gestart voor een rit van 30 km naar Dedemsvaart. Daar aangekomen verzamelt de gehele groep zich bij de kalkovens om samen naar de lunchlocatie te rijden. Precies om 13.15 uur kan iedereen na een uitleg van Hadassa van Dina’s Fellows naar binnen voor de lunch. Deze wordt uitgeserveerd in twee zalen. De opstelling voldoet geheel aan alle corona-regels, zodat er in alle opzichten van de prima lunch kan worden genoten.

Om 14.15 uur wordt het startschot gegeven voor de tweede etappe van de Boerenlandlevenrit. Deze voert langs Ommerkanaal, door de bossen van Witharen naar Dalfsen.

Na kasteel Rechteren gaat het via een dijkweggetje naar Vilsteren en via de voet van de Lemelerberg naar de Steile Oever. Daar vindt de tussenstop plaats en is er voor iedereen een hapje en een drankje.

We zijn niet compleet op de Steile Oever. Want intussen heeft Hans laten weten dat hij en Angelet zijn gestrand met een lekke achterband. Ze staan niet alleen, want Margré en Henk en Eldert zijn bij hen gebleven. Bezoek van de Wegenwacht wijst uit dat de band is gescheurd en dat de auto moet worden afgevoerd. Hans en Henk gaan mee met de Wegenwacht die de BMW naar Hoogeveen zal brengen. Angelet stapt in bij Margré en met Eldert in hun kielzog voegen zij zich later weer bij de groep.

De rest van de deelnemers heeft intussen de Steile Oever verlaten om naar de zorglocatie te rijden waar Gerjan woont. Zijn medebewoners staan al ongeduldig te wachten en de hele stoet cabrio’s trekt heel wat bekijks. Wij bewonderen de prachtige woonlocatie van Gerjan van afstand en ondertussen worden er veel foto’s gemaakt bij de vele mooie cabrio’s.

Tegen 17.00 uur komen we aan bij de kalvermesterij van Gerjan’s familie. Daar staat voor ons allemaal een verfrissend afscheidsdrankje klaar. Ook maken meerdere leden van de gelegenheid gebruik om de zeven weken jonge kalveren te bewonderen. Aansluitend gaat iedereen enthousiast huiswaarts.

We kunnen terugkijken op een bijzonder geslaagde rit, waarbij optimaal rekening is gehouden met alle coronaregels. Alles is dan ook (op de gescheurde band van de BMW van Hans en Angelet na) erg goed verlopen.

Tekst: Paul. Bewerking: Anja.
Foto’s: Edwin, Berry, Paul, Hesly en Anja.

Anders dan anders en iedereen blij met twee ‘warme’ ICOLD-ritten

Eindelijk!!!!!! Het is er dan toch nog van gekomen. Na de Nieuwjaarsbijeenkomst duurde het dit jaar wel erg lang voor we elkaar weer konden ontmoeten. Maar op zaterdag 4 en zaterdag 11 juli stond dan toch de ICOLD-rit op het programma. Een moeilijke naam voor een rit die een toost met een flesje Corona wel verdiend had. En in de naam mag dan het woord ‘cold’ zitten, de sfeer was allesbehalve koud. Integendeel, daar kon je je wel aan warmen!

En het is net als met autorijden: kalm aan doen. Dus voorzichtig weer beginnen. De deelnemers van zowel de 4e als de 11e juli hebben gemerkt hoe moeilijk het is om de 1.5 meter afstand te bewaren. En we zullen het maar eerlijk toegeven: dikke knuffels waren er dit keer niet bij, maar zo af en toe even wat dichter bij elkaar in de buurt zijn bleek onvermijdelijk.

Anders dan anders. Zeker. Een middagrit staat niet zo vaak op ons programma. Misschien wel nooit eerder. Maar wellicht is het de ‘geboorte’ van een evenement dat in het vroege voorseizoen of late naseizoen nog wel eens voor herhaling vatbaar is.
In de routes voor 4 en 11 juli zat geen verschil, in de omstandigheden wel want de weergoden waren de editie van 11 juli iets beter gezind dan die van 4 juli. Waar ook geen verschil in zat was het enthousiasme waarmee iedereen weer van de partij was. En het enthousiasme over de rit. In dat opzicht past een diepe buiging richting de bestuursleden Harry en Robert die deze ICOLD-rit hadden uitgezet. Wat een mooie route en wat een variatie!!!!!

Gaan we de rit in woord dan nog even overdoen? Nou vooruit, we proberen de Intelligent Coming Out of Lock Down rit nog even ‘kort’ samen te vatten. De start is op de parkeerplaats van het (nieuwe) Food Court Zwolle (wie verzint zo’n naam????). Daar vandaan gaat het door Zwolle’s fraaie wijk Berkum meteen de natuur in om (met zeker op 11 juli meteen al de nodige ‘missers’) binnendoor terecht te komen in de Dalfser dreven. Bij Havezathe Den Berg wordt door menigeen een korte stop gemaakt om te genieten van dit fraaie gebouw en de niet minder fraaie omgeving.

Via allerlei binnenweggetjes komen we uiteindelijk terecht in Wijhe. Daar is het voor de meesten letterlijk een kwestie van wachten. In dit geval op de veerpont die ons over de mooiste rivier van Nederland, de IJssel, overzet naar de Gelderse kant waar we via de bijna niet te evenaren IJsseldijk uiteindelijk belanden in Hattem.

Wie de beroemde IJssel-schilderijen van Jan Voerman kent, zal zeker op de 11e juli een deja vu hebben gehad dankzij de wonderbaarlijk mooie wolkenluchten boven de rivier. Uit één van die dikke wolken kwam overigens nog even een flinke stortbui……..

Op beide dagen is Vadesto aan de Bleek in Hattem ons rustpunt. Het is toch mogelijk gebleken om bij een horecagelegenheid een korte tussenstop te maken. Op 4 juli is het binnen goed toeven, op 11 juli bezetten de CCV-ers met graagte het terras. Of iedereen genoten heeft van het uitzicht, is maar de vraag. Want wat is er een behoefte aan even bijpraten. Superleuk is het, zeker de 4e, om nieuwe leden te ontmoeten. Ook de 11e nog ‘jonge’ leden in ons midden. Fijn om te merken dat de CCV in trek is én dat men zich meteen al thuis voelt.

Na de tussenstop rijden we opnieuw door één van de mooiste wijken van het ‘rijke’ Hattem en opnieuw weten de uitzetters ons over tal van verrassende weggetjes te leiden. Zelfs degenen die menen deze buurt goed te kennen, laten na afloop weten aangenaam verrast te zijn. Zo komen we uiteindelijk in een prachtige lange rij terecht op de Zalkerdijk, waar de IJssel opnieuw onze reisgenoot is.

De Noord Veluwe wordt nog even verkend voor we de finish bereiken. Op bekend terrein, de parkeerplaats bij De Keet/McDonalds in Heerde. Daar wordt nog even nagepraat en met een ‘tot de volgende keer’ wordt afscheid genomen van elkaar. Enkelen kunnen de verleiding niet weerstaan en laten hun cabrio nog even wat langer op de parkeerplaats staan om van een Big Mac te gaan genieten…………………….

Foto’s: Berry, Frank, Robert en Anja
Tekst: Anja

Het begin is er………..

Intelligent Coming Out Of Lockdown Rit

Een rit anders dan anders. Het is namelijk nog niet mogelijk om een rit te organiseren voor grote groepen. Daarom een aangepaste rit . Een middagrit, die we voor zowel 4 als 11 juli voor onze leden op de agenda zetten. Met natuurlijk wat aanpassingen die gelden binnen de huidige Corona-regels.

Wij hebben een verkorte rit uitgezet, die bestaat uit twee routes van ongeveer 45 km. Deze rit wordt in de middag gereden (start 13.00 uur). Deelnemers moeten zelf zorgen voor hun natje en droogje. Ook moet je vooraf, indien nodig, zelf een sanitaire stop plannen.

Omdat wij voor deze rit veel animo verwachten, hebben wij deze gepland op twee zaterdagen. Wij hebben voor beide ritten gekozen voor twee startlocaties, namelijk Zwolle en Hattem. Op deze manier kunnen twee keer vijftien equipes per dag meerijden. De startlocatie van de ene groep is de pauzelocatie van de andere groep.

Onze leden hebben de mogelijkheid tot inschrijven inmiddels ontvangen!

We hebben er zin in!!!!!