Marathonrit werkt aan het ‘goede gevoel’

De Marathonrit krijgt ook een beetje een Marathonverslag. Want het is de gewoonte dat de ritorganisator een verslag van de rit schrijft, dus dat hebben Robert en Henriëtte gedaan. Maar dit keer kregen we ook spontaan een verslag aangeboden van onze ‘gastrijders’ Els en Rein. Beide verslagen zijn samengebracht in één fotoverslag, waarmee deze Marathonrit de eer krijgt die het verdient.

Vroeg in de ochtend van de 10e juli, rond 07:00 uur, ziet het er somber uit, het spettert wat en dreigende wolken hangen boven Hardenberg. Nou……… we gaan wel zien wat de dag ons brengt.

Rond 09:15 uur melden de eerste equipes zich al bij Boomstamrestaurant Het Heemse, waar we met koffie/thee met gebak beginnen. De temperatuur (20 graden) is prima en de lucht lijkt ook open te trekken. Voor alle deelnemers is het samenkomen weer als vanouds.

Om 10:00 uur doet Robert de briefing en maakt de startvolgorde bekend. Vandaag wordt voor de tweede maal in de clubhistorie een Marathonrit verreden, die iets meer dan 200 kilometer lang is.

Paul mag als starter de equipes op weg sturen. We vertrekken vanaf 10.15 uur met tussenpauzes van enkele minuten, zodat we niet één lange file vormen.

De ritorganisatoren Robert en Henriëtte vertrekken als eerste equipe, om zo bij eventuele calamiteiten/wegafzettingen de overige deelnemers via de groepsapp op de hoogte te kunnen brengen. De ervaring van deze rit in mei 2016 zit nog in het geheugen, want toen zorgde een wegafzetting voor enige chaos… Gelukkig blijkt het dit keer totaal niet nodig, wat op zich al bijzonder is bij een rit van ca. 200 kilometer.

Door het Vechtdal naar Zwolle
De rit voert ons via Rheezerveen, over het ‘Zwarte Pad’ naar Stegeren. Vervolgens gaat het over de stuw
en de nieuwe sluis bij Junne langs de Sahara naar Ommen. We rijden via mooie en smalle binnenwegen.

Even na Hotel ‘De Zon’ in Ommen komen we langs de molen die in 1806 werd gebouwd door Hendrik Konijnenbelt als olie- en pelmolen. Leuk weetje: de ‘gastauteurs’ van dit artikel hebben bijzondere herinneringen aan deze molen, want de opa van Els en dus de overgrootvader van Anita, was 22 jaar lang molenaar op deze molen.

En dan gaat het via Vilsteren (met opnieuw een fraaie molen), voorbij kasteel Rechteren langs Dalfsen. Daarna passeren we aan de Heinoseweg Havezate Den Berg. Een havezate is een versterkt huis. Oorspronkelijk was het een benaming voor een grote boerderij met land. De oudste vermelding van Huva Ten Berghe dateert uit 1483. Het huidige huis is in 1705 gebouwd in opdracht van baron Willem Jan van Dedem.

We vervolgen de rit door Hoonhorst, langs Berkum naar Zwolle. Onderweg is er veel te bekijken en de deelnemers nemen dan ook de tijd om her en der een tussenstop te maken voor wat foto’s.
In Zwolle aangekomen gaat het dwars door de stad. Een mooie manier om achtervolgers kwijt te raken, want we komen veel stoplichten tegen. Bij het zien van een markt in een park, komen de beelden van Koningsdag 2016 weer naar boven. We ‘ontmoeten’ de Peperbus, de prachtige Sassenpoort, de grachten en we hebben vooral weer veel bekijks. Via het Engelse Werk rijden we naar Hattem. In Nederland tellen we maar liefst 22 Hanzesteden, die eeuwen geleden deel uitmaakten van het Hanzeverbond. Dat was een samenwerkingsorganisatie van kooplieden. Zwolle is een Hanzestad, maar ook het oude stadje Hattem. Hier hebben we mooi uitzicht op de IJssel, waar in de jachthaven – zo te zien – dure jachten liggen.

Over de IJsseldijk naar de kroketten
We rijden in Hattem langs de hockeyclub en golfbaan om op de IJsseldijk uit te komen. Een paar kilometer verder passeren we de ‘Veluwse Deltawerken’, zoals de hoogwatergeul ook wel wordt genoemd. Deze is aangelegd om de kans op overstromingen te verlagen. Bij extreem hoog water worden de kleppen onder het viaduct – waar we overheen rijden -opengezet. Dan stroomt de geul aan de andere zijde vol (wie weet is dat de komende dagen ook wel nodig!).

Het is hier leuk sturen met prachtige vergezichten over de uiterwaarden van de IJssel. Aan de IJsseldijk is ook onze lunchstop bij Eettapperij Bijsterbosch te Welsum. Aan een lange tafel kunnen we allemaal plaatsnemen. Naast drinken ontvangen we allemaal hetzelfde menu, waarbij we kunnen kiezen uit wit- of bruinbrood. Een prima maaltijd, waarbij de soep en de kroket niet ontbreken.

Smullen van én in Bronkhorst
Na deze goed verzorgde lunch vervolgen we onze weg via Deventer, Zutphen en Brummen naar de pontoversteek bij Bronkhorst. Het oversteken van de IJssel gaat niet zo snel. Er is daar een wachttijd – waar we intussen een ooievaar vlak bij ons langs zien komen – maar we komen allemaal droog aan de overzijde, zodat de tocht door kan gaan.

Bronkhorst, gelegen aan de IJssel, telt slechts 90 inwoners. Het is ontstaan als boerennederzetting bij het voormalige Kasteel Bronkhorst, het stamslot van de Heren Bronkhorst die in de middeleeuwen vooraanstaande edellieden waren. Door een brand in 1633 zijn alle middeleeuwse huizen verwoest. De Hervormde Kerk is na de brand hersteld. In dit kleinste stadje van Nederland lijkt de tijd te hebben stilgestaan. Prachtig!!! Velen van ons pauzeren hier dan ook even, onder meer om souvenirwinkel ‘De Olde Schuure’ te bezoeken. Daar hebben ze toch lekker schepijs! En ook nog in verschillende smaken. We zagen meerdere ‘daklozen’ smullen….!!

Fotograferen (of gefotografeerd!) op de Holterberg
Bronkhorst achter ons latend gaat het door een prachtig coulisselandschap via Baak, Wichmond, Almen en Laren naar Holten.

Natuurlijk doen we hier de 60 meter hoge Holterberg aan, het heuvelachtig gebied dat deel uitmaakt van het Nationaal Park Sallandse Heuvelrug. De Holterberg dankt zijn naam aan het Overijsselse dorp Holten dat ten zuiden van dit gebied ligt. In het noorden grenst dit gebied aan de Haarlerberg en Noetselerberg. En het kan niet op vandaag, want op de parkeerplaats van dit Nationaal Park is een snackstop ingelast. Gezellig kletsend onder een nog steeds droge en zonnige hemel, genieten de deelnemers van een hapje en drankje. Daar hoorden we ook dat er onderweg een politiewagen stond. Maar of deze daar met of zonder flitser stond, kon niemand zeggen. We wachten de post de komende week in spanning af…….. Misschien weten we dan het antwoord.

Inmiddels is het vijf uur geworden en een aantal equipes besluit om vanaf de snackstop al huiswaarts te keren. De resterende equipes gaan voor het laatste deel van de route, nog zo’n dertig kilometer, via Hellendoorn, Marle, Den Ham, Beerze en Diffelen terug naar Hardenberg. Daar aangekomen verzamelen we ons opnieuw in Boomstammen- restaurant ‘Het Heemse’ waar onder het genot van een drankje nog even wordt nagepraat over deze mooie rit en iedereen aansluitend huiswaarts gaat.

Tot slot
Het ‘slotakkoord’ is voor Robert en Henriëtte: al met al, terugkijkend op een prachtige dag met een evenzo mooie route, gezellig gezelschap en het weer wat ook perfect meewerkte, geeft dit ons, Robert en Henriëtte, als ritorganisatoren erg veel voldoening. We zijn dan ook dankbaar voor de vele leuke reacties en dankbetuigingen  van de deelnemers.

En daar voegen we dan nog graag de slotwoorden van onze ‘gastrijders- en schrijvers’ Els en Rein aan toe: Organisatoren bedankt!

Verslag: Robert en Henriëtte en Rein en Els. Bewerking: Anja.
Foto’s: Anita en Henry
.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s