Zelfs het weer werkt mee aan de vele aanpassingen voor de Berg en Dalrit

Zaterdagmorgen negen uur vertrek van huis in de stromende regen voor de rit van vandaag, de ‘Tussen Berg en Dalrit’ welke start in Nijverdal. Henk en Margré sluiten aan en gezamenlijk rijden we naar de startlocatie. Onderweg komt de regen met bakken uit de lucht, dus dat stemt somber. Waar gaat dit heen ?

Als we in Nijverdal aankomen is het droog en fris. Ook de zon ‘dreigt’ zowaar door te komen. Zou het dan toch ?
Restaurant De Sallandse Berg ziet er nog erg gesloten uit. Voor de deur staat een bord met de tekst ‘Tot 20 oktober gesloten’. Naar binnen glurend ontwaren we toch een aantal mensen, dat voorbereidingen treft voor de ontvangst van onze cabrioclub.

Welkom
Tegen tien uur druppelen de eerste deelnemende equipes binnen en het weerzien tussen de clubleden is, uiteraard met gepaste afstand, allerhartelijkst. Ook de nieuwe leden Kees en Karin, die voor de eerste keer meerijden, worden direct in de groep opgenomen en voelen zich zichtbaar al thuis. Rond kwart over tien worden de aanwezigen naar binnen gedirigeerd en wordt de koffie met appelgebak uitgeserveerd. De sfeer zit er gelijk goed in.

Aanpassing na aanpassing
Om half elf is de groep compleet en start ik de briefing met daarbij een kleine uitleg over de totstandkoming van deze rit, waarvan de organisatie door meerdere omstandigheden door ons is overgenomen. En dat hebben we geweten!!! Nog nooit was de voorbereiding van een rit zo aan veranderingen onderhevig als bij deze rit. Het begon eigenlijk al bij de inschrijving. Binnen 34 minuten was de rit al volgeboekt. Afgestemd op de maximaal 25 equipes of 50 personen in verband met het ‘oude corona groepsaantal’. Twee dagen later hadden we ook nog eens tien equipes op de wachtlijst staan. Kortom zo’n 70 personen die graag deze laatste rit van het seizoen mee willen maken. Voor het bestuur reden om te kijken of het mogelijk is om de rit twee keer te houden. Na overleg wordt besloten om de rit op 17 oktober nogmaals te rijden. Ik neem de groep van 10 oktober op sleeptouw en Anja doet dat de 17e. Aansluitend worden de leden geïnformeerd over deze wijziging, met tevens het verzoek om aan te geven wie er op de 10e kan en wie op de 17e. En toen werd het maandagavond 28 september 19:00 uur. Een zekere Mark Rutte komt ons op TV vertellen dat de maximale groepsgrootte voor evenementen wordt bijgesteld naar 30 personen. Dit betekent dus nog eens een aanpassing met gelukkig geringe gevolgen. Ook de start-, lunch- en eindlocaties stellen zich uitermate klantvriendelijk op en gaan zonder morren mee met deze wijzigingen, waarvoor onze dank. Al met al was het dus een hele toer om
zo de ritten georganiseerd te krijgen. Maar…… maar het is gelukt!

Dak kan eraf!
Na deze inleiding maken de equipes zich op voor vertrek. Om de twee minuten wordt er gestart en dat onder stralende omstandigheden. Het dak kan eraf!!!! Een gevarieerde route voert door Nationaal Park De Sallandse Heuvelrug en Holten naar de buitengebieden van Markelo, Goor, Enter, Bornerbroek, Azelo, Zenderen en Albergen om vervolgens in Harbrinkhoek bij lunchlocatie Bistro en Partycentrum Kampkuiper te arriveren.

Bij Kampkuiper worden de deelnemers ontvangen in de warme en gezellig ingerichte serre. Iedereen komt daar dakloos en en droog aan. En gezien de start van de dag is dat bijzonder te noemen! Dat hadden we vooraf niet verwacht. Ook bijzonder: tijdens de lunch komt de regen met bakken uit de lucht.

Weer werkt mee
Na de lunch, inmiddels is het weer droog geworden, gaan de equipes op pad voor het tweede deel van de rit. Die voert ons over de es in ’t Geziet, via de buitengebieden van Tubbergen naar Vasse (hartje Twente). Hier draaien we na de kerk naar links de vermaarde Hooidijk op. Even wanen we ons in het buitenland door het glooiende landschap. Dat is ook niet zo gek, want zo’n 300 meter links van de Hooidijk zit je immers al in Duitsland.

Halverwege de Hooidijk is een tussenstop gepland, waar de deelnemers drinken en een gezond fruithapje krijgen. Ook hier wordt weer gezellig met elkaar gekletst, waarbij andere bezoekers van de parkeerplaats bewonderend kijken naar zoveel mooie cabrio’s. Ook bij deze stop is het nog steeds droog en schijnt er een waterig zonnetje.

Op naar de finish
Na drie kwartier wordt de rit in groepen vervolgd om via de het glooiende buitengebied van Ootmarsum terug te draaien naar Vasse, om vervolgens via Mander, Manderveen, Langeveen en na de Pollen over de Paterswal rond vier uur te eindigen bij Paviljoen De Vlegge, nabij het gelijknamige Landalpark.

De rit wordt hier afgesloten met een gezamenlijk drankje. En ondertussen valt de regen weer met bakken uit de hemel. De deelnemers worden nog even bedankt voor hun aanwezigheid. Ook Henriëtte wordt bedankt voor haar bijdrage en steun tijdens de organisatie van deze rit. Vervolgens wordt iedereen een goede thuisreis gewenst. Een groot deel van de groep blijft wat langer en geniet op deze locatie van het diner.

Gevoel voor timing
Terugkijkend op deze goed geslaagde dag kunnen we best stellen dat we een flinke portie geluk hebben gehad met het weer. Het was op de juiste momenten droog. Met recht een Herfsttintenrit met ‘just in time’ echte herfstinvloeden. Hopelijk kan de rit zaterdag 17 oktober voor de tweede groep ook doorgaan onder soortgelijke omstandigheden. Maar dat is, met het oog op de persconferentie van 13(!) oktober, de vraag….

Tekst: Robert. Bewerking: Anja
Foto’s: Hesly

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s