Lampje vervangen NC FL

Dat je een lampje moeilijk kunt vervangen in moderne auto’s was mij wel eens ter ore gekomen, maar als je het dan zelf eens meemaakt, dan komt de praktijk om de hoek kijken. Bij mijn NC uit 2006 ging het nog wel, maar als je dat in het weekend overkomt dan is er geen garage meer open en raadpleeg je het instructie boekje. Deze gaf aan dat dit via het binnenscherm van het spatbord moest gebeuren. Is het de linker lamp dan het wiel totaal naar links draaien om erbij te kunnen.

20191017_143134

Nou vergeet dat maar! Zelfs met het wiel er compleet af, en het binnenscherm gedemonteerd is het nog een moeilijke klus. Je komt namelijk van onderen niet makkelijk bij het veertje die de lamp vastklemt. Zeker niet als je NC FL niet op de brug staat.

Als je de luchtfilterbehuizing verwijdert, dat gaat al lastig, kun je er makkelijker bij en zie je wat je doet. Dan kun je het veertje op de juiste manier los maken, de lamp verwijderen en een nieuwe erin zetten zonder dat er wat afbreekt.

Hoe krijg je de luchtfilter behuizing er vanaf?

vier schroefjes losdraaien en de bekabeling er naar toe wat meer ruimte geven dan kun je de luchtfilterbehuizing van de schroeven afhalen en erbij.

Nog beter is direct naar de garage gaan en het daar laten doen. Als er een stukje afbreekt dan moet je de hele koplamp vervangen. Dat gebeurde uiteindelijk bij de Cabriohoeve.

Statistieken

In 2019 kregen we gemiddeld 500 bezoekers in de maand die met elkaar 2500 pagina’s bekijken op de clubsite. De maanden april en mei springen eruit met 600 bezoekers. Cabrio’s van de leden is een erg goed bekeken pagina. De meeste bezoekers komen uit Nederland. Uit Duitsland, Belgie, Frankrijk, Spanje, Italie en Portugal komen ook bezoekers naar onze site. Geregeld logt een Amerikaan of een Ier in of zien we contact uit Mexico of China.

20190821_143400

Regen kan de pret niet drukken tijdens Herfsttintenrit

20191019_113145

De dag begon met een hartelijk welkom bij garagebedrijf Dick Gerritsen en Zn. Er was koffie, thee en de eigengebakken cake en koek  (door Janny en Eldert) vielen direct in de smaak. Harry heette iedereen welkom op deze uitgestelde herfstrit. Een week later dan gepland in verband met het overlijden van Hans en zijn afscheid op 12 oktober jl. We hebben Hans herdacht met een minuut stilte. Daarna heeft Harry een korte toelichting gegeven op de rit en hebben we gezongen voor de jarige Edwin.

Onderweg kwamen we bij deze molen. Het leek wel een museum. We hebben genoten van de oude naaimachine, de stof op de stoelen, de oude weegschalen en etiketten en de klompjes. Veel herkenning bij onze leden.

Doordat we niet op de besproken lunchlocatie van 12 oktober terecht konden, moest er geïmproviseerd worden. Ans en Dick hebben, in de stromende regen, op de parkeerplaats bij het landgoed Staverden twee partytenten opgezet en vanuit de kofferbakken van de auto’s de catering verzorgd. Toen de deelnemers arriveerden werd het gelukkig droog en dat was een mooi cadeautje van de natuur. De sfeer was heel goed en de catering werd gewaardeerd.

Bij het begin van de middagrit werden de tenten opgeruimd en het afval afgevoerd. Met de kap eraf ging de tocht vervolgens via Garderen, Nieuw Millingen en Kootwijk  door de prachtige bossen van de Houtvesterijen. Hier was een grote parkeerplaats waar de deelnemers werden opgewacht met enkele verrassingen. Naast allerlei lekkernijen was er de mogelijkheid om mee te dingen naar de dagprijs van deze rit. Er was een parcours uitgezet voor een behendigheidsproef. Hoe snel breng jij een tennisbal in een bakblik op je hoofd vijftig meter verder. Dit was hilarisch! Wat hebben we gelachen en wat zijn sommigen van ons lekker fanatiek.

Het laatste deel van de rit ging verder door de Houtvesterijen en via de mooie Veluwse dorpen Harskamp en Hoenderloo naar Otterlo. In het Smulhuis daar hebben we onze laatste versnaperingen genuttigd en zijn de dagprijzen uitgereikt.
Het was weer een mooie clubdag. De voorzitter bedankte iedereen en attendeerde nog even op de jaarvergadering die 30 november  in Zwolle/Lichtmis wordt gehouden. Hiervoor wordt nog een uitnodiging verstuurd. Verder wil ik als ‘leerling route uitzetter’ Dick en Harry bedanken voor de fijne samenwerking. Het was voor mij een mooie ervaring.

Ik sluit graag af met een citaat van Lies op de app. Regen kan de pret niet drukken; de sfeer is altijd zonnig.

Met een vriendelijke groet, Ans

Verrassingsrit doet naam alle eer aan

We kunnen terugkijken op een geweldige mooie dag, die begon bij de Mac in Hoogeveen. Bij aankomst stonden onze supersenioren Jan en Nelly al op ons te wachten. Ook leuk: Foppe en Joke waren van de partij met de Morgan. Dat gaf veel bekijks. Na de altijd vriendelijke en warme begroetingen van de,  inmiddels toch wel ‘familieleden’ geworden deelnemers, hebben we de dag geopend met een beker koffie.

Met de startlijst begonnen de verrassingen al, niet met nummer 1 maar met nummer 2 beginnen. En even opschuiven in de startvolgorde als de deelnemers nog niet klaar waren. En zo gingen om 11.00 uur de laatste deelnemers op pad. Echter niet nadat we, in aansluiting op het welkom door voorzitter Harry, een kort moment stil waren om onze overleden cabrio-vriendin Anita te herdenken. Over familiegevoel gesproken….

Angelet kwam er intussen achter dat de routeboeken ‘verrassend’ aan elkaar waren geniet, wat overigens gelukkig geen problemen opleverde. De deelnemers hebben zelf een stop ingevoerd, bijvoorbeeld bij de brug die nog met de hand bediend werd. Waar zie je dat nog?

Uiteraard zaten er in de route knelpuntjes die verschillend bekeken kunnen worden, maar uiteindelijk kwam men vrij relaxed op de lunchlocatie aan. Daar kwamen de verhalen los en iedereen gaf aan het tot dan toe een hele mooie rit te vinden met veel afwisselende landschappen. Dit was van ons uit ook de opzet, maar het is altijd leuk als men dit ook zo ervaart..

Na een heerlijke en vlotte lunch was er nog tijd over om het oude Drentse leven te aanschouwen in het mooie Drentse dorp Orvelte.

Bij Meppen was de boel afgesloten en we moesten ter plekke wat improviseren. Er bleek een hardloopwedstrijd te zijn, die wij niet hadden gezien in de planning. Maar alleen de eerste equipes hebben daar wat last van gehad en gelukkig konden wij iedereen begroeten op de tussenstop, ‘Het Ezelveld’, waar een drankje en een hapje klaarstonden. En ja hoor, wederom een verrassing:  Ezeltje Prik. Grote hilariteit alom en met heel veel plezier heeft men geblinddoekt de plaats mogen bepalen van de staart van de ezel en dat leverde hele gekke plekken op.

Vervolgens op zoek naar de eindlocatie waar we heerlijk met een drankje bij een vuurtje konden napraten over de toch wel erg geslaagde dag.

En daar was ie dan, de uitreiking van de Ezelbokaal. Een inmiddels tot een traditie geworden bokaal met een bedenkelijk lading……. Hieraan vast zit het organiseren van een rit in het volgend seizoen en een jaar lang de eretitel ‘Ezel van de club’. Dit jaar zijn de winnaars Rob en Monique Dekkers.

Wij hopen dat iedereen net zo veel heeft genoten als wij. We hebben het met heel veel plezier gedaan en hebben inmiddels al weer plannen voor een andere rit,

Lieve groet,  Angelet en Hans.

Om in stijl te blijven: ‘Slag om Coevorden rit’ blijkt een voltreffer

Op de laatste augustusdag kwamen 25 equipes naar Coevorden voor een hele belevenis. Coevorden is een garnizoensstad en sinds enige jaren vieren ze dat ook in deze maand. Toevallig in het weekend dat wij deze rit op de agenda hebben staan. Nu wij ook meerdere leden hebben uit dit prachtige vestingstadje, ontkwamen wij er niet aan om Paul, als ras Coevordenaar, te vragen of hij het leuk vond om samen met de andere Paul een rit te organiseren.

20190831_111849

Tussen 09.30 en 09.45 kwamen de 25 equipes aan op de parkeerplaats bij het zwembad. Van hier liepen we de vesting in naar de ganzenmarkt om daar te genieten van een kop koffie met koek. Na de verwelkoming door Harry en de briefing over de dag kregen we een rondleiding langs de prominente gebouwen en langs de kampementen van de garnizoenstrijders en het standbeeld van JB van Heutz. De organisatie had ons digitaal informatie gestuurd over de gebouwen en ook over de dorpjes onderweg.

Tegen 11.30 waren alle deelnemers weer op de parkeerplaats om daar om de twee minuten te starten. Het eerste stuk leidde ons dwars door Coevorden, met zijn watertoren, om vervolgens koers te zetten naar Dalen. Een prachtig mooi dorp waar we later op de dag weer terug zouden komen. Via Wachtum kwamen we onder een viaduct door en gingen we met mooie slingerweggetjes naar de sloten en kanalen die Drenthe ook kenmerken. Door schaduwrijke bossen, langs mooie rietgedekte boerderijen met grote kapschuren, over een kasseienstrook  naar dorpjes met huizen met prachtige tuinen naar de lunchlocatie “het Wapen van Aelden”

Na de lunch gingen de equipes weer op weg voor het tweede deel. Door Zwello, Schoonoord, Eeserveen, naar de bossen van Exloo. Daar bezochten we een hunebed wat daar meer dan 3400 jaar voor Christus gebouwd is.  Even verderop gingen we een parkeerplaats bij een zwembad op om via een heel smal weggetje uit te komen bij de Kibbelkoele. Een zwemplas midden in het bos met MTB tracks, wandelpaden en zelfs een snacktent. Op de parkeerplaats genoten we van een drankje om daarna via een zandpad  koers te zetten via Sleen naar Dalen.

Het afsluitend drankje hebben we bij Cornelis in het centrum van Dalen genuttigd. Dalen is een bruisend dorp dat heel veel organiseert om de mensen naar het dorpscentrum te trekken. Voor een aantal leden,  liefhebbers van  live muziek, werd het een latertje en eindigde de dag in de stad Hardenberg op het pleinfestijn.

Nieuwe leden

We hadden al weer te veel leden op de wachtlijst. Vandaar dat de leden die dit jaar nog niet geweest zijn per mail gaan benaderd. Op dit moment hebben 5 leden hun plaats afgestaan aan wachtlijstleden.

We verwelkomen Rob met zijn BMW

FB_IMG_1505456263095

Foppe met zijn Morgan

OI000006

SLK van Fred

47941858868_5d1e1469f7_o

 

Porsche van Jan

32882946197_7909fc4d37_o

De Peugeot 308 CC van Hans en Tineke

DSC_0003

Sfeervolle impressie van meer dan geslaagde Schotlandreis

Eind oktober 2018 hebben wij (Angelet, Margré, Hans en Henk) een vijfdaagse trip met de cabrio naar Zuid-Engeland gemaakt. Onvoorstelbaar….. het was prachtig weer … en er kon steeds met de kap open gereden worden.

Geraakt door de knusse Engelse dorpjes, zoals die uit de tv serie Inspector Morse, besloten we het er nog maar eens op te wagen en een rit door het Schotse deel van de UK te maken. Om een goede kans te hebben op redelijk weer, kozen we voor de maand juli. In februari begon de voorpret al. Plannen maken! Wat willen we doen en zien en … waar moeten we dan overnachten? Na goed overleg werden hotel- en B&B overnachtingen geboekt. Maar allereerst de ferry om tijdig een plek te bemachtigen. Na een aantal maanden erg veel voorpret ging de reis beginnen op 18 juli in IJmuiden. We moesten inschepen voor 16.00 uur. Na een goede overtocht met uitgebreid diner-buffet en een stevig Engels ontbijt voeren we op 9.15 uur ‘local time’ de haven van Newcastle binnen. Eindelijk!!!! Het rijden kon beginnen.

Per dag wilden we ca. 200 km. rijden, zodat we genoeg tijd hadden om leuke dorpjes te zien en andere leuke dingen te doen.

De eerste dag reden we over de grens van Engeland en Schotland door het Northumberland National Park via Jedburgh naar Edinburgh. Na een goede nachtrust en een traditioneel Schots ontbijt (worstjes, haggis, baked beans, black puding, bacon en fried eggs) zijn we met de bus van het hotel naar de stad gegaan om ons hier, met een ‘hop on hop off’-bus,  te verplaatsten in de stad en (uiteraard) Edinburgh Castle te zien. Ondanks de drukte van alle Aziaten, hebben we de ‘one o’clock gun’ en de Schotse kroonjuwelen niet gemist.

De derde dag een trip van Edinburgh via Crieff en Killin met de Falls of Dochart naar Blairgowrie. Dan zijn we dan in de Highlands aangekomen.

Na de voortreffelijke lunch in een campingrestaurant, genoten we ’s avonds een diner (met o.a. heerlijke vis) in een kerkgebouw. Met zachte moderne kleuren en gebruik van fijne materialen heeft dit gebedshuis hier een prachtige nieuwe bestemming gekregen.

Maandag wachtte een werkelijk schitterende route naar Foyers aan het meer van Loch Ness. We reden door het Cairngorms National Park. Een adembenemend mooi landschap van uitgestrekte bergen en dalen en oneindige heidevelden.

Een dun bevolkt gebied en… onze eerste kennismaking met het rijden over ‘single track roads’. Feitelijk één rijbaan met regelmatig op korte afstand van elkaar uitwijkplaatsen, waar je elkaar kunt passeren. Hier blijkt dat de Schotten rustige en vriendelijke bestuurders zijn die andere weggebruikers de ruimte geven.

Na een heerlijke curry in het hotel aan het meer van ‘Nessie’  en een goede nachtrust vertrokken we de volgende dag van Loch Ness naar Portree op het Isle of Skye. Inmiddels is dit eiland met een brug verbonden met het vaste land. Onderweg deden we weer twee kastelen aan, Urquart Castle en het prachtig gelegen Eilean Donan Castle.

Onze B&B in Portree verraste ons met een geweldig uitzicht vanuit onze kamers op de baai. Een bijzonder vriendelijke host vertelde dat we gebruik mochten maken van de lounge met deze “beautiful view”

Om het Isle of Skye te zien heb je zeker een dag nodig. We reden totaal ca. 250 km over kleine wegen, voor een groot deel single track. Het landschap wat zo uit The Game of Thrones lijkt te komen, is werkelijk schitterend. Bekende spots zijn The Old Man of Storr, de kleurige haven van Portree, diverse watervallen en een bezoek aan de Talisker Distileerderij.

Een rondleiding zat er helaas voor ons niet meer in aangezien deze geheel was volgeboekt. Na het diner werden we in het centrum nog getrakteerd op een muzikaal optreden van de Pipe band van the Isle of Skye.

34a

Met pijn in het hart namen we de volgende dag afscheid van het Isle of Skye. De rit voerde via Loch Lomond en de Trossachs National Park naar Spean Bridge, ca. 10 mijl van het bekendere Fort William. Aangezien de weergoden ons ook deze dag weer bijzonder goed waren gezind, gingen we met de kabelbaan naar de hoogste berg van Schotland,  de Ben Nevis. Hier genoten we van een schitterend uitzicht op de omliggende lochs en bergen.

De volgende dag maakten we in de ochtend een toer van ca. 120 km, over deels single track roads, in de omgeving van Fort William.

Na de lunch vertrokken we om 14.30 uur met de bekende Harry Potter stroomtrein vanuit Fort William naar Mallaig. Tijdens deze rit van ca. 2 uur passeer je het bekende viaduct van Glenfinnan. Een prachtige belevenis. Onze heenreis werd echter met een uur vertraagd, omdat een andere trein vanuit Malleig niet kon vertrekken door een technisch probleem. Dus moest onze stoomlock ‘onder stoom’ worden gehouden op het voorlaatste station. Hiervoor moest via inderhaast aangerukte brandslangen extra water worden aangevoerd om de extra reistijd te kunnen overbruggen. Na het eten van een heerlijke Fish and Chips in Mallaig ging de terugweg zonder stops en maakten we de filmpjes van het beroemde viaduct.

De volgende dag was qua weer, een dag zoals we deze nog niet hadden meegemaakt. Regen, laaghangende wolken, kortom een beeld zoals we dat zeker ook van Schotland kennen Deze dag voerde ons naar Bellshill, een buitenwijk van Glasgow. Onderweg hebben we maar troost gezocht bij koffie met een heerlijke scone.

Vanuit Bellshill konden we met een treinritje van ca. 20 minuten naar het centrum van de Glasgow.

Hier was er een festival met muziek en straattheater. Met onder andere een fantastisch optreden van de Harbingers drumcrew.

45b

(www.Harbingersdrumcrew.com). Kortom een gezellige drukte zeker toen de miezerregen na 11.00 uur ophield en de zon doorbrak. We hebben er maar een ‘half pint’ op gedronken.

De laatste dag stond er nog 220 km op het programma. Via ca. 80 km snelweg en provinciale wegen ging het richting onze ferry in Newcastle. Onderweg vanaf een afstandje nog even het beroemde bouwwerk Hadrians Wall bewonderd. Na het inschepen vertrokken we om 17.00 uur weer richting IJmuiden. Aan boord was weer volop vertier, een bioscoop, casino en live muziek. Maar wij hielden het bij een potje kaarten en een biertje. Na een goede nachtrust hebben we samen op de terugreis nog geluncht en na-gemijmerd over deze o zo prachtige, gezellige reis naar het verrassende Schotland.

Misschien gaan we toch nog eens terug om die mooie kilt of Lady Di shawl te halen.

Hans, Angelet, Henk en Margré.