Herfsttintenrit scoort dubbele punten

De Herfsttintenrit van 2021 werd niet bepaald door kleurrijke bossen. De deelnemers kregen weliswaar de kans om een wandeling te maken door een prachtig en uniek bos, maar de rit voerde langs tal van andere herfsttinten. Zoals die van verkleurend riet.
De editie 2021 van deze, altijd populaire, rit ging van start in Zwartsluis. Op twee zaterdagen, 16 en 23 oktober. Met op beide dagen een kleine 20 deelnemende equipes. En met op beide dagen een prima weertje. De eerste versie begon bewolkt en eindigde zonnig en de tweede versie begon zonnig en eindigde bewolkt. Maar…. het bleef droog! Na twee dagen bleek het enthousiasme over deze rit bij alle deelnemers groot te zijn. Een soort van dubbele score dus! Een verslag van twee prachtige dagen.

In het prachtig gelegen Hotel Zwartewater in Zwartsluis worden de deelnemers ontvangen door de ritorganisatoren Anja en Cathrien. Met koffie en gebak. Een gebakje dat versierd is met het logo van onze club in marsepein. De CCV-ers kunnen dit wel waarderen.

Vanaf een uur of tien is het vertrekken geblazen. Met steeds enkele minuten tussenruimte vertrekken alle deelnemers voor een rit die hen brengt in drie provincies: Overijssel, Drenthe en Flevoland. Bij de route is een korte beschrijving toegevoegd van de wetenswaardigheden van het gebied waar doorheen werd gereden. Door alle deelnemers wordt dit als een waardevolle aanvulling beschouwd. Zo kan men lezen over de kleine 150 ridders die er begraven moeten liggen in Zwartewatersklooster, wordt er informatie gegeven over de bijzondere boerderijen die in de streek de Leeuwte bij Vollenhove te zien zijn en maken velen voor het eerst kennis met Nederland, Muggenbeet en Jonen.

Afwisseling volop in de rit die voert door het slagenlandschap van Staphorst, de prachtige schoonheid van het Reestdal, de idyllische omgeving van Havelte en langs de mooie boomwallen in het Steenwijkerland.

Aangekomen in Steenwijk kan iedereen die dat leuk vond een tussenstop maken bij Autobedrijf Marco van Beek. Dit bedrijf is sinds kort één van onze sponsoren en speciaal voor deze rit hebben zij een selectie van hun (fraaie) aanbod op het terrein geparkeerd. Ook in de showroom zijn we van harte welkom. Voor de echte liefhebbers een geslaagde tussenstop.

Vervolgens wordt koers gezet richting Giethoorn. In het echte centrum van Giethoorn kun je met de auto weliswaar niet komen, maar de ritorganisatie had we er wel voor gezorgd dat datgene wat per auto te zien is ook echt te zien is in deze Herfsttintenrit. Via het glooiende landschap van de Leeuwte wordt via Moespot (!) koers gezet naar Blokzijl. Een altijd mooie rit over de dijk naar het minstens zo mooie voormalig Zuiderzeestadje, waar het een lust is om door de smalle straatjes en langs de mooie havenkolk te rijden. Hoe lang dat nog kan, lijkt de vraag. Er gaan steeds meer stemmen op om gemotoriseerd verkeer te weren uit dit prachtige plaatsje. Drie kilometer buiten Blokzijl arriveren we vervolgens bij de Strandhoeve. Daar staat een overheerlijke lunch met soep, tal van broodjes, broodje kroket en drinken naar keus voor ons klaar. De deelnemers aan onze rit verdelen zich over de tafeltjes en er wordt al gezellig nagekletst over het ochtenddeel en natuurlijk lekker bijgekletst.

Na de lunch gaat het eerst richting het nieuwe land . Maar een afslag richting Blankenham maakt een eind aan die lange, kale weg en via de dijk Kuinre-Blokzijl koerst iedereen af op Baarlo. Daar wordt de dijk verlaten en na enkele kilometers doemt een kleine buurtschap op: Nederland. Het blijft uniek om in Nederland door Nederland te rijden. Op dat moment rijdt iedereen dan al middenin het prachtige natuurgebied Weerribben-Wieden. In de ochtenduren kwamen we er ook al doorheen, toen meer aan de Wieden-kant. Nu mogen we genieten van de Weerribben. Het is en blijft en uniek natuurgebied, dat je overigens op z’n mooist ziet als je de auto verlaat en kiest voor een wandeling, fietstocht of vaartocht door het gebied. Na het rondje Weerribben wordt via Muggenbeet opnieuw koers gezet naar Blokzijl. In omgekeerde richting passeert de hele groep nogmaals de smalle straatjes en de idyllische sluis. Via het achterland van Blokzijl gaat het via het centrum van die andere Zuiderzeestad, Vollenhove, binnendoor richting Kraggenburg. Ook niet meer dan richting Kraggenburg, want al eerder slaan we af naar het Waterloopbos.

Op de ruime parkeerplaats parkeert iedereen de cabrio, het dak gaat dicht, de wandelschoenen gaan aan. Anja en Cathrien staan klaar en hebben voor iedereen een tasje met wat versnaperingen en drinken. Gewapend met deze proviand neemt vrijwel iedereen de uitdaging aan om een klein uurtje (of meer) te wandelen in het unieke Waterloopbos. Ooit streng verboden gebied, omdat hier allerlei waterbouwkundige proeven werden gedaan. Inmiddels een vrij toegankelijk bos van Natuurmonumenten waar de oude waterbouwkundige constructies onderdeel van het mooie landschap zijn geworden.

Vol van mooie indrukken wordt de auto weer opgezocht voor het laatste deel van de Herfsttintenrit dat via het Land van Vollenhove met het glooiende landschap terugvoert naar Zwartsluis. Bij Hotel Zwartewater wordt onder het genot van een drankje nog even gezellig nagepraat. Tegen een uur of zes is iedereen voldaan en gaat vol nieuwe indrukken op weg naar huis.

Foto’s: Berry, Hesly, Eldert, Paul, Anja, Robert. Tekst: Anja

Wat fijn dat jullie allemaal zo genoten hebben van onze Herfsttintenrit! Het was een plezier om de rit te organiseren en een nog groter plezier om twee dagen te genieten van jullie enthousiasme en mooie woorden van waardering! Cathrien en Anja.

Schoonheid van het Twentse land

Het was ’s ochtends nog donker en fris. Na 12 uur werd het lekker weer. De route was mooi, in totaal 120 km. Een aanrader voor degene die niet mee was. Ook mooi om in de herfst te rijden. Al zal het maar een deel van de route zijn.

In een notendop de reactie van één van de deelnemers aan de Nicht über die Grenzerit. Zoals wel vaker dit seizoen, moesten ook de organisatoren van vandaag hun oorspronkelijke ideeën over de rit bijstellen. De bedoeling was een kijkje over de grens te nemen, maar door alle nog geldende maatregelen is ervoor gekozen op Nederlands grondgebied te blijven. En getuige de reacties van de deelnemers was daar niets, maar dan ook helemaal niets mis mee. Integendeel! Geniet nog even na óf mee met deze impressie van Hesly.

De weersvoorspellingen voor deze dag beloven dat het een mooie dag zal worden. Bij aankomst in Saasveld is het zonnetje echter nog niet aanwezig. Na een lekker kopje koffie in een gezellige ontmoeting bij Bruins in Saasveld wordt de startopstelling bekendgemaakt. Maar niet nadat iedereen van harte welkom wordt geheten door Inge, die daarbij een speciaal welkom heeft voor meerdere equipes die nog op de wachtlijst staan. Zij krijgen in deze rit de gelegenheid om alvast even sfeer te proeven bij de CCV.

Het grootste gedeelte van de rit is aangegeven door de bruine ANWB bordjes met Sagenlandroute. Helaas gooien wegwerkzaamheden (het lijkt Duitsland wel!) op drie plekken roet in het eten, waardoor we enkele mooie plekken op de route links moeten laten liggen. Op die manier verdwijnt bijvoorbeeld ook Ootmarsum van de routekaart. Al met al leidt een en ander wel weer tot aardige momenten. Zo is er een equipe die er pas kort voor de lunch achter komt dat de route voor een groot deel aan de hand van de eerder genoemde bordjes gevolgd kan worden. Maar er is ook een equipe die zo druk bezig is de bordjes te volgen, dat ze vergeten de (op papier) aangegeven wegomleiding te volgen.

Maar na de mooie bosrijke omgeving door het Twentse landschap met als blikvanger Singraven, komt iedereen aan op de lunchplek in De Lutte. In het zonnetje wordt genoten van een lekkere lunch.

In het zonnetje wordt genoten van een lekkere lunch.

Ook de middagrit voldoet in alle opzichten aan de toevoeging ‘toeristisch’. Hoewel we ook door meerdere plaatsen rijden, zoals Oldenzaal. Over toeristisch gesproken; meerdere deelnemers brengen zelfs nog enige tijd door achter twee andersoortige cabrio’s, namelijk paard en wagen. Ook dat kan je verwachten in een toeristisch gebied. Gelukkig maken ze, zodra het mogelijk is, plaats zodat we kunnen passeren.

Tussendoor is er een stop in Hertme, waar we nog iets te drinken en hapjes krijgen aangeboden. Vooral de gehaktballetjes vallen goed in de smaak. Na het gezellige bijkletsen, waarbij ook de toekomstige leden de sfeer in en de leden van de club een beetje leren kennen, wordt vertrokken voor het laatste deel van de rit. Dat leidt opnieuw naar Saasveld, waar op het terras bij Bruins niet alleen de dag nog eens uitgebreid wordt doorgenomen maar waar ook nog genoten wordt van een verfrissend drankje.

Voor ons, Olaf en Hesly, was het de eerste keer dat we een route hebben uitgezet. Aan de reacties te horen hebben de bestaande en toekomstige dakloze leden genoten van de route. Op naar de volgende mooie route in Friesland.

Tekst: Hesly.
Foto’s: Hesly en Ber
ry.

Populair Drenthe opnieuw vanuit Zuidwolde, maar toch heel anders

De startplaats (Zuidwolde) is dezelfde als twee weken geleden. Maar daar houdt de vergelijking ook op. Henk en Geke zijn de uitdaging aangegaan en hebben onze leden een andere kant van het mooie Drenthe-land laten zien.

Op zaterdagmorgen 21 augustus komen de eerste deelnemers aan bij molen ‘de Vlijt’ in Zuidwolde. Onder het genot van een kop koffie met koek vinden de gebruikelijke begroetingen plaats. Het is als altijd meteen weer een gezellige boel.

Er wordt ook goed gebruik gemaakt van de mogelijkheid om in kleine groepjes de, recent prachtig gerestaureerde, te bezichtigen. Met hier en daar een deskundige toelichting gaan veel van onze leden veel wijzer richting de briefing.

Vanaf 10.45 wordt de tocht gestart. De eerste van in totaal 23 equipes vertrekt. Een mooie opkomst op deze niet minder mooie zaterdag in augustus

De route gaat via de omgeving van Zuidwolde naar IJhorst over mooie boerenweggetjes en langs prachtig bloeiende heidevelden. Via De Wijk, Koekange, Oosteinde en Ruinen gaat het richting Nationaal Park ‘Dwingelerveld’ waar het infocentrum kan worden bezocht.


Daarna gaat de rit verder via Ansen over een mooie weg met oude bomen naar eerst Uffelte, dan Havelte en door Frederiksoord gaat het naar Vledder waar de lunch wordt genuttigd (op het terras) bij de Tippe.

In de middag rijden we vanaf de lunchplaats via Wapse en Diever naar Dieverbrug, waar een mooie landgoedwinkel kan worden bezocht. Verder via Eemster (ook zo’n plaats waar je niet elke dag komt!) naar Lheebroek, Beilen, Hijken en over Oranjekanaal naar de pauzeplaats net voorbij Wezuperbrug.

Na de pauze, waarin de drankjes en de versnaperingen zich goed lieten smaken, rijden we via Schoonoord naar Zweeloo en Oud Aalden, prachtige oude Drentse dorpen met eeuwenoude boerderijen. En dan komen we tenslotte aan bij ons eindpunt in Oosterhesselen waar we nog een drankje en een hapje krijgen aangeboden in café Deen en er natuurlijk nog even een gezellige nazit aan toevoegen.

Al met al een geslaagde dag met bijzonder mooi weer door het niet minder gevarieerde Drentse landschap.

Tekst: Henk en Geke
Foto’s:
Berry, Eldert, Hesly en Harry

Anders dan anders-rit: hoe een prachtige droom werkelijkheid blijkt te zijn

Om eens wat anders te bieden en te organiseren dit keer een rit vanuit huis…..Om precies te zijn vanuit huize Van der Sleen. In vier groepen van vier equipes werd iedereen in tijdsblokken welkom geheten en kon er genoten worden van koffie en thee en zelfgemaakte monchou-taart.

Het was prachtig weer en zo konden we genieten van de tuin en de serre. Het was zo gezellig dat de eerste groep gelijk al veel te laat vertrok….. De tweede groep stond al te wachten ook ook de derde groep druppelde al binnen.
Met vier groepen, ook vier keer briefing.

De route werd niet enkel aangeduid met links of rechts, of die weg moet je hebben, maar bijvoorbeeld de aanwijzing ‘na 5 bushaltes rechtsaf’ of (hoe bijzonder): bij de kerk op de rotonde de derde afslag nemen. Zo af en toe moest er zelfs even een fietsroute worden gevolgd en was het zaak de juiste ANWB-paddenstoel te ontdekken.


Ook kreeg iedere equipe bij de start een ‘fotobingokaart’ waarmee onderweg gefotografeerde situaties te herkennen en af te strepen waren. Elke goede foto was goed voor één punt. Het puzzelelement was ook aanwezig in de routebeschrijving. Hierin waren vragen opgenomen waarop men onderweg het antwoord kon vinden en waar ook punten mee te verdienen waren. Ook hier voor elk goed antwoord een punt.

Bij de kei rechts aanhouden dus………

In het tasje dat iedereen meekreeg zat naast versnaperingen ook een streeppuzzel/woordzoeker, goed voor vijf bonuspunten. Alle woorden in deze puzzel waren gelinkt aan onze cabrioclub, zoals merknamen van de auto’s en de zaken waar de club voor staat: gezelligheid, hapje, samenzijn. Die opgave kon gemaakt worden langs de kant van de weg of in een van de genoemde ijssalons, waar meerdere equipes daadwerkelijk een stop maakten. Maar ook op de parkeerplaats bij de finish werd nog driftig gepuzzeld…….

Als eerste kwamen John Haverkate en bijrijder binnen, na ruim 2.5 uur waarin 85 km afgelegd is. Zij lieten zich de groenten- of tomatensoep, met luxe bolletje ham of kaas, heerlijk smaken. De volgende equipes lieten daarna nog best even op zich wachten, maar kwamen toch bijna allemaal tegelijk binnen alsof er een schoolreis gaande was. Opgetogen, verrast en er is heel wat afgelachen….. Ook al deze equipes lieten zich de soep en broodjes goed smaken.

Na afloop zijn alle punten geteld en de prijs is eeuwige roem. Deze roem kan worden toegeschreven aan Frank en Nathanja, met 33 punten werden zij eerste. Bert en Christen werden tweede met 31 punten en Anja en Cathrien derde met 28 punten.

Er waren lovende woorden voor ons als organisatie, er was inspiratie voor het organiseren voor een volgende rit, nieuwe leden waren blij verrast en het bleef nog lang gezellig onder de druiven pergola….

Wij hebben met plezier deze rit georganiseerd en omdat we alles zelf hebben gemaakt (gebak, soep en broodjes) konden we best uitpakken. Al neemt het natuurlijk wel de nodige tijd in beslag én je moet natuurlijk de mogelijkheden hebben. Toch hopen wij ook volgend jaar weer een bijdrage te mogen leveren.
We willen alle deelnemers bedanken voor hun enthousiaste deelname, we kijken er met plezier op terug.

Een lieve groet van Henry en Anita

De ontvangst, de entourage, al het lekkers, maar zeker ook de rit op zich maakten deze rit in alle opzichten ‘Anders dan Anders’. Enorm leuk om mee te maken en van te genieten. Want ook de route was een ‘plaatje’. Wat is Drenthe toch prachtig en wat werden we verrast met de meest idyllische plekjes. De vragen op de routebeschrijving ‘dwongen’ soms tot een stop. En dat was zeker geen plaag. We waren niet alleen weg van de snelweg… nee, we waren nog verder weg!

En dan ook nog eens een zonovergoten ochtend met slechts aan het eind hier en daar een heel klein spatje. Ook niet erg, want daarmee ontwaakten we weer uit de fantastische ‘Drenthe-droom’ die Henry en Anita ons op een zo geweldig gastvrije manier hebben laten beleven. Een halve dag die bijna voelde als een complete dag! Anders dan Anders, absoluut. En….. zeker voor herhaling vatbaar!

Tekst: Anita (met hier en daar een bescheiden toevoeging van Anja)
Foto’s: Anja

Tour de Felua: wonderschone Veluwe laat zich van alle kanten zien!


Dorpshuis Ons Huis en Beemte-Broekland, zaterdag 17 juli 2021. Om half 10 verzamelen zich 18 equipes voor de start van de Tour de Felua. Onder het genot van een kopje koffie of thee en een plak cake worden de deelnemers op het zonnige terras welkom geheten door de organisatoren, Harry en Ingrid en Berry en Joke.


Onder de 18 deelnemende equipes ook vier equipes van ‘wachtlijstleden’. Doordat het normaal geldende maximum deelnemersaantal niet was bereikt, biedt dit deze zeven personen de kans om alvast de sfeer binnen de club te proeven.

Onder aanvoering van de geletruidragers Lies en Joop in hun felgele MX5 vertrekken de deelnemers een voor een om de Veluwe te gaan verkennen.

Via mooie slingerweggetjes door het buitengebied van Apeldoorn, Vaassen, Zuuk, Oene en Markluiden over de ‘Tolbrug’ naar de IJsseldijk in Veessen.

Langs de langzaam vollopende uiterwaarden van de IJssel rijden we via Vorchten, Hoorn en ‘De Dellen’ naar lunchlocatie Het Veluws Eethuis in Wissel.

In de mooi aangelegde tuin met midgetgolf genieten de deelnemers van een lekkere lunch en is er alle tijd om weer even bij te praten.

Na de lunch zien wij het andere gezicht van de Veluwe. Door de bossen via het Zanderbos bij Nunspeet, Stakenberg en Ermelo naar de ‘snackparkeerplaats’ in Drie.

Vervolgens rijden we weer verder via Garderen en langs het kazernecomplex van de luchtmacht en de radarpost van Defensie in Nieuw Milligen (de toekomstige thuisbasis van het Korps Mariniers) naar het eindpunt in Vierhouten. Daar sluiten wij de dag af met een drankje op een zonovergoten terras van Hotel de Foreesten.

Bestuurslid Robert bedankt na afloop de organisatie voor deze mooie cabriodag. De aspirant leden tonen zich ook erg enthousiast over de sfeer binnen de club en kunnen niet wachten tot ze echt lid kunnen worden.

Ook wij als organisatoren kijken moe, maar voldaan terug op deze geslaagde dag en hebben stiekem al plannen gemaakt om een rit uit te zetten voor het volgende seizoen.

Wij willen dan ook alle deelnemers bedanken voor hun aanwezigheid en de spontane reacties na afloop.

Berry en Joke
Ingrid en Harry

Tekst: Harry. Foto’s: Berry en Anja.

Marathonrit werkt aan het ‘goede gevoel’

De Marathonrit krijgt ook een beetje een Marathonverslag. Want het is de gewoonte dat de ritorganisator een verslag van de rit schrijft, dus dat hebben Robert en Henriëtte gedaan. Maar dit keer kregen we ook spontaan een verslag aangeboden van onze ‘gastrijders’ Els en Rein. Beide verslagen zijn samengebracht in één fotoverslag, waarmee deze Marathonrit de eer krijgt die het verdient.

Vroeg in de ochtend van de 10e juli, rond 07:00 uur, ziet het er somber uit, het spettert wat en dreigende wolken hangen boven Hardenberg. Nou……… we gaan wel zien wat de dag ons brengt.

Rond 09:15 uur melden de eerste equipes zich al bij Boomstamrestaurant Het Heemse, waar we met koffie/thee met gebak beginnen. De temperatuur (20 graden) is prima en de lucht lijkt ook open te trekken. Voor alle deelnemers is het samenkomen weer als vanouds.

Om 10:00 uur doet Robert de briefing en maakt de startvolgorde bekend. Vandaag wordt voor de tweede maal in de clubhistorie een Marathonrit verreden, die iets meer dan 200 kilometer lang is.

Paul mag als starter de equipes op weg sturen. We vertrekken vanaf 10.15 uur met tussenpauzes van enkele minuten, zodat we niet één lange file vormen.

De ritorganisatoren Robert en Henriëtte vertrekken als eerste equipe, om zo bij eventuele calamiteiten/wegafzettingen de overige deelnemers via de groepsapp op de hoogte te kunnen brengen. De ervaring van deze rit in mei 2016 zit nog in het geheugen, want toen zorgde een wegafzetting voor enige chaos… Gelukkig blijkt het dit keer totaal niet nodig, wat op zich al bijzonder is bij een rit van ca. 200 kilometer.

Door het Vechtdal naar Zwolle
De rit voert ons via Rheezerveen, over het ‘Zwarte Pad’ naar Stegeren. Vervolgens gaat het over de stuw
en de nieuwe sluis bij Junne langs de Sahara naar Ommen. We rijden via mooie en smalle binnenwegen.

Even na Hotel ‘De Zon’ in Ommen komen we langs de molen die in 1806 werd gebouwd door Hendrik Konijnenbelt als olie- en pelmolen. Leuk weetje: de ‘gastauteurs’ van dit artikel hebben bijzondere herinneringen aan deze molen, want de opa van Els en dus de overgrootvader van Anita, was 22 jaar lang molenaar op deze molen.

En dan gaat het via Vilsteren (met opnieuw een fraaie molen), voorbij kasteel Rechteren langs Dalfsen. Daarna passeren we aan de Heinoseweg Havezate Den Berg. Een havezate is een versterkt huis. Oorspronkelijk was het een benaming voor een grote boerderij met land. De oudste vermelding van Huva Ten Berghe dateert uit 1483. Het huidige huis is in 1705 gebouwd in opdracht van baron Willem Jan van Dedem.

We vervolgen de rit door Hoonhorst, langs Berkum naar Zwolle. Onderweg is er veel te bekijken en de deelnemers nemen dan ook de tijd om her en der een tussenstop te maken voor wat foto’s.
In Zwolle aangekomen gaat het dwars door de stad. Een mooie manier om achtervolgers kwijt te raken, want we komen veel stoplichten tegen. Bij het zien van een markt in een park, komen de beelden van Koningsdag 2016 weer naar boven. We ‘ontmoeten’ de Peperbus, de prachtige Sassenpoort, de grachten en we hebben vooral weer veel bekijks. Via het Engelse Werk rijden we naar Hattem. In Nederland tellen we maar liefst 22 Hanzesteden, die eeuwen geleden deel uitmaakten van het Hanzeverbond. Dat was een samenwerkingsorganisatie van kooplieden. Zwolle is een Hanzestad, maar ook het oude stadje Hattem. Hier hebben we mooi uitzicht op de IJssel, waar in de jachthaven – zo te zien – dure jachten liggen.

Over de IJsseldijk naar de kroketten
We rijden in Hattem langs de hockeyclub en golfbaan om op de IJsseldijk uit te komen. Een paar kilometer verder passeren we de ‘Veluwse Deltawerken’, zoals de hoogwatergeul ook wel wordt genoemd. Deze is aangelegd om de kans op overstromingen te verlagen. Bij extreem hoog water worden de kleppen onder het viaduct – waar we overheen rijden -opengezet. Dan stroomt de geul aan de andere zijde vol (wie weet is dat de komende dagen ook wel nodig!).

Het is hier leuk sturen met prachtige vergezichten over de uiterwaarden van de IJssel. Aan de IJsseldijk is ook onze lunchstop bij Eettapperij Bijsterbosch te Welsum. Aan een lange tafel kunnen we allemaal plaatsnemen. Naast drinken ontvangen we allemaal hetzelfde menu, waarbij we kunnen kiezen uit wit- of bruinbrood. Een prima maaltijd, waarbij de soep en de kroket niet ontbreken.

Smullen van én in Bronkhorst
Na deze goed verzorgde lunch vervolgen we onze weg via Deventer, Zutphen en Brummen naar de pontoversteek bij Bronkhorst. Het oversteken van de IJssel gaat niet zo snel. Er is daar een wachttijd – waar we intussen een ooievaar vlak bij ons langs zien komen – maar we komen allemaal droog aan de overzijde, zodat de tocht door kan gaan.

Bronkhorst, gelegen aan de IJssel, telt slechts 90 inwoners. Het is ontstaan als boerennederzetting bij het voormalige Kasteel Bronkhorst, het stamslot van de Heren Bronkhorst die in de middeleeuwen vooraanstaande edellieden waren. Door een brand in 1633 zijn alle middeleeuwse huizen verwoest. De Hervormde Kerk is na de brand hersteld. In dit kleinste stadje van Nederland lijkt de tijd te hebben stilgestaan. Prachtig!!! Velen van ons pauzeren hier dan ook even, onder meer om souvenirwinkel ‘De Olde Schuure’ te bezoeken. Daar hebben ze toch lekker schepijs! En ook nog in verschillende smaken. We zagen meerdere ‘daklozen’ smullen….!!

Fotograferen (of gefotografeerd!) op de Holterberg
Bronkhorst achter ons latend gaat het door een prachtig coulisselandschap via Baak, Wichmond, Almen en Laren naar Holten.

Natuurlijk doen we hier de 60 meter hoge Holterberg aan, het heuvelachtig gebied dat deel uitmaakt van het Nationaal Park Sallandse Heuvelrug. De Holterberg dankt zijn naam aan het Overijsselse dorp Holten dat ten zuiden van dit gebied ligt. In het noorden grenst dit gebied aan de Haarlerberg en Noetselerberg. En het kan niet op vandaag, want op de parkeerplaats van dit Nationaal Park is een snackstop ingelast. Gezellig kletsend onder een nog steeds droge en zonnige hemel, genieten de deelnemers van een hapje en drankje. Daar hoorden we ook dat er onderweg een politiewagen stond. Maar of deze daar met of zonder flitser stond, kon niemand zeggen. We wachten de post de komende week in spanning af…….. Misschien weten we dan het antwoord.

Inmiddels is het vijf uur geworden en een aantal equipes besluit om vanaf de snackstop al huiswaarts te keren. De resterende equipes gaan voor het laatste deel van de route, nog zo’n dertig kilometer, via Hellendoorn, Marle, Den Ham, Beerze en Diffelen terug naar Hardenberg. Daar aangekomen verzamelen we ons opnieuw in Boomstammen- restaurant ‘Het Heemse’ waar onder het genot van een drankje nog even wordt nagepraat over deze mooie rit en iedereen aansluitend huiswaarts gaat.

Tot slot
Het ‘slotakkoord’ is voor Robert en Henriëtte: al met al, terugkijkend op een prachtige dag met een evenzo mooie route, gezellig gezelschap en het weer wat ook perfect meewerkte, geeft dit ons, Robert en Henriëtte, als ritorganisatoren erg veel voldoening. We zijn dan ook dankbaar voor de vele leuke reacties en dankbetuigingen  van de deelnemers.

En daar voegen we dan nog graag de slotwoorden van onze ‘gastrijders- en schrijvers’ Els en Rein aan toe: Organisatoren bedankt!

Verslag: Robert en Henriëtte en Rein en Els. Bewerking: Anja.
Foto’s: Anita en Henry
.

Boeren-, Botters- en Buitenlui-rit legt accent op ontmoeting en genieten van elkaar

Onder stralende omstandigheden kwamen zaterdag 26 juni 19 equipes naar het Vadesto paviljoen in Hattem. Tussen 09.30 en 10.00 uur werden ze daar verwelkomd door de ritorganisatoren met een lekker kopje koffie en een koek. Om 10.15 had iedereen koffie en begonnen Paul en Anneke met de uitleg van de rit.

Meteen werd duidelijk dat het deze dag meer om de ontmoeting zou gaan dan om de kilometers. De uitgezette rit (uit het archief van Robert) is namelijk niet erg lang, zo’n 85 kilometer, maar wel is er veel tijd om elkaar te ontmoeten en te spreken. Daar is voorafgaand aan de rit inmiddels al een goede start mee gemaakt.

Vanaf een uur of half elf gingen de equipes van start. Eerst over dijkweggetjes langs de IJssel en de randmeren om uiteindelijk in Elburg uit te komen.

Daar kon iedereen zijn of haar gang gaan. Mogelijkheden te over: een stadswandeling langs de botters, de Vischpoort, de touwslagerij van gebr. Deetman en door het toeristisch centrum. De muurhuisjes in de stadswal, de verdedigingswerken en de stadsboerderij werden door velen bekeken.

Rond 13.00 uur verzamelde iedereen zich voor het lunchbuffet in ’t Boothuis, waar onder meer op het terras genoten kon worden van het lekkere eten.

Na een uur werd het startsein gegeven voor het vervolg van deze BBB-rit. Vol verwachting werd door alle deelnemers weer gas gegeven en werd er getoerd door dorpjes als de Hoge Enk en via ’t Harde langs de Tonnetkazerne ‘de knobbel’ op om vervolgens via de Dellenweg door de bosrijke omgeving richting Heerde te rijden.

Onderweg werd een stop gehouden bij de schaapskooi. Daar kreeg iedereen de kans om de benen te strekken en richting de schaapskooi te wandelen. De kooi op zich was matig bezet, de kudde bevond zich verderop op de heide.

En ook deze pauze werd weer volop benut voor ontmoeting. Op de parkeerplaats werd onder het genot van een hapje en een drankje gezellig (bij)gekletst.

Vertrokken vanaf de parkeerplaats werd, dwars door Heerde en langs het Apeldoorns Kanaal, Wapenveld bereikt en ging het via de weg langs de golfbaan in Hattem terug naar de startlocatie, die tevens eindlocatie bleek te zijn. Daar werd nog een heerlijk drankje geschonken en werden afsluitende gesprekken gevoerd.

Voorzitter Harry blikte terug op de dag na de nieuwe leden nog eens extra welkom te hebben geheten. Met een dankjewel richting de ritorganisatoren, bijgezet door een welverdiend applaus van de deelnemers, werd de BBB-rit afgesloten en de rit huiswaarts begonnen.

Tekst: Paul
Foto’s: Hesly en Anja

Hof van Twenterit: de kop is eraf!

De eerste rit van het seizoen is zaterdag 19 juni gereden. Vanaf 9.10 uur kwamen de eerste equipes aangereden bij de start. Het was meteen een gezellige boel, want we hadden elkaar lange tijd niet gezien. Dus, met de gewenste afstand, was het weer even als vanouds.

Om 9.30 uur zijn 30 deelnemers bij Munsterhuis Supercars naar binnen gegaan voor een rondleiding. De overige deelnemers zijn bij McDonalds koffie gaan drinken en hebben gezellig zitten bijpraten. Bij Munsterhuis was de ontvangst met koffie met wat lekkers een aangename verrassing. Datzelfde was ook van toepassing op het vele fraais dat we passeerden tijdens de tour door de showroom. Bij Ferrari waren de oooh’s en de aaah’s nogal eens hoorbaar en menigeen van ons sprak een duidelijke voorkeur uit voor de auto van zijn of haar dromen.

Tegen 11.00 uur kwamen de Munsterhuis en McDonalds-gangers weer samen op de parkeerplaats bij Munsterhuis. Na een korte briefing en het maken van teamfoto’s, zijn we gestart en rijden we door Hengelo richting Bornerbroek. Hier rijden we langs en door de Doorbraak naar Enter waar de lunch op ons wacht. Onderweg naar de lunchlocatie wordt genoten van het fraaie Twentse landschap en natuurlijk van het fantastische weer.

Na een goed verzorgde en smakelijke lunch gaan rond 13.30 uur geleidelijk aan alle deelnemers weer van start voor het vervolg van deze Hof van Twenterit.

Langs de Wiene(sluis), beken en watermolens door ’t Twickel naar Zenderen, waar een korte stop is ingelast voor een verkoelend drankje en een lekker hapje. De deelnemers moesten hier met een kleine omweg naartoe rijden, vanwege een ongeluk. Gelukkig was er niemand van ons bij betrokken en waren er geen gewonden te betreuren.  

Vanaf hier zijn we binnendoor gereden richting het Tusveld. Tussen half vier en vier uur was vrijwel iedereen op eindlocatie ’t Maatveld. Hier hebben we onder het genot van een drankje de geslaagde dag doorgesproken.

Tekst: Inge en Han
Foto’s: Han
en Anja

Zelfs het weer werkt mee aan de vele aanpassingen voor de Berg en Dalrit

Zaterdagmorgen negen uur vertrek van huis in de stromende regen voor de rit van vandaag, de ‘Tussen Berg en Dalrit’ welke start in Nijverdal. Henk en Margré sluiten aan en gezamenlijk rijden we naar de startlocatie. Onderweg komt de regen met bakken uit de lucht, dus dat stemt somber. Waar gaat dit heen ?

Als we in Nijverdal aankomen is het droog en fris. Ook de zon ‘dreigt’ zowaar door te komen. Zou het dan toch ?
Restaurant De Sallandse Berg ziet er nog erg gesloten uit. Voor de deur staat een bord met de tekst ‘Tot 20 oktober gesloten’. Naar binnen glurend ontwaren we toch een aantal mensen, dat voorbereidingen treft voor de ontvangst van onze cabrioclub.

Welkom
Tegen tien uur druppelen de eerste deelnemende equipes binnen en het weerzien tussen de clubleden is, uiteraard met gepaste afstand, allerhartelijkst. Ook de nieuwe leden Kees en Karin, die voor de eerste keer meerijden, worden direct in de groep opgenomen en voelen zich zichtbaar al thuis. Rond kwart over tien worden de aanwezigen naar binnen gedirigeerd en wordt de koffie met appelgebak uitgeserveerd. De sfeer zit er gelijk goed in.

Aanpassing na aanpassing
Om half elf is de groep compleet en start ik de briefing met daarbij een kleine uitleg over de totstandkoming van deze rit, waarvan de organisatie door meerdere omstandigheden door ons is overgenomen. En dat hebben we geweten!!! Nog nooit was de voorbereiding van een rit zo aan veranderingen onderhevig als bij deze rit. Het begon eigenlijk al bij de inschrijving. Binnen 34 minuten was de rit al volgeboekt. Afgestemd op de maximaal 25 equipes of 50 personen in verband met het ‘oude corona groepsaantal’. Twee dagen later hadden we ook nog eens tien equipes op de wachtlijst staan. Kortom zo’n 70 personen die graag deze laatste rit van het seizoen mee willen maken. Voor het bestuur reden om te kijken of het mogelijk is om de rit twee keer te houden. Na overleg wordt besloten om de rit op 17 oktober nogmaals te rijden. Ik neem de groep van 10 oktober op sleeptouw en Anja doet dat de 17e. Aansluitend worden de leden geïnformeerd over deze wijziging, met tevens het verzoek om aan te geven wie er op de 10e kan en wie op de 17e. En toen werd het maandagavond 28 september 19:00 uur. Een zekere Mark Rutte komt ons op TV vertellen dat de maximale groepsgrootte voor evenementen wordt bijgesteld naar 30 personen. Dit betekent dus nog eens een aanpassing met gelukkig geringe gevolgen. Ook de start-, lunch- en eindlocaties stellen zich uitermate klantvriendelijk op en gaan zonder morren mee met deze wijzigingen, waarvoor onze dank. Al met al was het dus een hele toer om
zo de ritten georganiseerd te krijgen. Maar…… maar het is gelukt!

Dak kan eraf!
Na deze inleiding maken de equipes zich op voor vertrek. Om de twee minuten wordt er gestart en dat onder stralende omstandigheden. Het dak kan eraf!!!! Een gevarieerde route voert door Nationaal Park De Sallandse Heuvelrug en Holten naar de buitengebieden van Markelo, Goor, Enter, Bornerbroek, Azelo, Zenderen en Albergen om vervolgens in Harbrinkhoek bij lunchlocatie Bistro en Partycentrum Kampkuiper te arriveren.

Bij Kampkuiper worden de deelnemers ontvangen in de warme en gezellig ingerichte serre. Iedereen komt daar dakloos en en droog aan. En gezien de start van de dag is dat bijzonder te noemen! Dat hadden we vooraf niet verwacht. Ook bijzonder: tijdens de lunch komt de regen met bakken uit de lucht.

Weer werkt mee
Na de lunch, inmiddels is het weer droog geworden, gaan de equipes op pad voor het tweede deel van de rit. Die voert ons over de es in ’t Geziet, via de buitengebieden van Tubbergen naar Vasse (hartje Twente). Hier draaien we na de kerk naar links de vermaarde Hooidijk op. Even wanen we ons in het buitenland door het glooiende landschap. Dat is ook niet zo gek, want zo’n 300 meter links van de Hooidijk zit je immers al in Duitsland.

Halverwege de Hooidijk is een tussenstop gepland, waar de deelnemers drinken en een gezond fruithapje krijgen. Ook hier wordt weer gezellig met elkaar gekletst, waarbij andere bezoekers van de parkeerplaats bewonderend kijken naar zoveel mooie cabrio’s. Ook bij deze stop is het nog steeds droog en schijnt er een waterig zonnetje.

Op naar de finish
Na drie kwartier wordt de rit in groepen vervolgd om via de het glooiende buitengebied van Ootmarsum terug te draaien naar Vasse, om vervolgens via Mander, Manderveen, Langeveen en na de Pollen over de Paterswal rond vier uur te eindigen bij Paviljoen De Vlegge, nabij het gelijknamige Landalpark.

De rit wordt hier afgesloten met een gezamenlijk drankje. En ondertussen valt de regen weer met bakken uit de hemel. De deelnemers worden nog even bedankt voor hun aanwezigheid. Ook Henriëtte wordt bedankt voor haar bijdrage en steun tijdens de organisatie van deze rit. Vervolgens wordt iedereen een goede thuisreis gewenst. Een groot deel van de groep blijft wat langer en geniet op deze locatie van het diner.

Gevoel voor timing
Terugkijkend op deze goed geslaagde dag kunnen we best stellen dat we een flinke portie geluk hebben gehad met het weer. Het was op de juiste momenten droog. Met recht een Herfsttintenrit met ‘just in time’ echte herfstinvloeden. Hopelijk kan de rit zaterdag 17 oktober voor de tweede groep ook doorgaan onder soortgelijke omstandigheden. Maar dat is, met het oog op de persconferentie van 13(!) oktober, de vraag….

Tekst: Robert. Bewerking: Anja
Foto’s: Hesly